Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

czwartek

Ewangelia na 8 października 2026

Dzień powszedni — 27. tydzień zwykły

27. tydzień zwykłyRok A / II

Łk 11,5-13

Ewangelia

Łk 11,5-13

Ojciec daje Ducha Świętego

5 Powiedział też do nich: Kto z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: "Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby,

6 bo mój przyjaciel przybył do mnie z podróży, a nie mam mu co podać",

7 a tamten odpowie ze środka: "Nie sprawiaj mi kłopotu. Drzwi są już zamknięte, a moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i ci dać"?

8 Mówię wam: nawet jeśli nie wstanie i nie da mu ze względu na to, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natarczywości podniesie się i da mu tyle, ile potrzebuje.

9 I Ja wam mówię: proście, a zostanie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; pukajcie, a zostanie wam otwarte.

10 Bo każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a temu, kto puka, zostanie otwarte.

11 Który z was, ojców, poda synowi węża zamiast ryby, gdy ten poprosi o rybę?

12 Albo poda mu skorpiona, gdy poprosi o jajko?

13 Jeśli więc wy, choć jesteście źli, umiecie dawać swoim dzieciom dobre dary, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Trzy chleby i ufność wobec Ojca

Jest północ. Do domu przybył przyjaciel z podróży, a gospodarz nie ma mu co podać. Idzie więc do innego przyjaciela i prosi o trzy chleby. Jezus zaczyna naukę o modlitwie od potrzeby tak zwyczajnej, że łatwo ją przeoczyć. W tej scenie spotykają się czyjś głód, czyjaś bezradność i odwaga, by zwrócić się po pomoc o niewygodnej porze.

Człowiek stojący przed zamkniętymi drzwiami prosi ze względu na gościa. Jego brak staje się modlitwą za drugiego. My również często przynosimy Bogu potrzeby bliskich: trudną rozmowę, zmartwienie o dziecko, samotność rodzica. Nie zawsze wiemy, jak pomóc. Możemy jednak nazwać przed Ojcem konkretną osobę i jej sprawę. Wstawiennictwo pozwala nam pozostać blisko niej także wtedy, gdy kończą się nasze pomysły.

Odpowiedź ze środka jest stanowcza: drzwi zostały zamknięte, dzieci są w łóżku, wstawanie sprawi kłopot. Jezus nie pomija tej przeszkody. Mówi jednak, że natarczywość proszącego doprowadzi do otrzymania potrzebnych chlebów. W tej odwadze możemy rozpoznać zachętę, by nie porzucać modlitwy z obawy, że nasze potrzeby są zbyt małe albo że nie umiemy ich wyrazić wystarczająco pięknie.

Cała wypowiedź Jezusa prowadzi dalej, ku dobroci Ojca. To ona nadaje sens nocnej opowieści. Bóg nie potrzebuje, abyśmy przekonywali Go do zainteresowania się nami. Skoro nawet człowiek niechętny do wstania udziela pomocy, tym bardziej możemy ufać Ojcu. Nasza wytrwałość opiera się na Jego dobroci. Wracamy do Niego jako dzieci, które mają prawo prosić i wiedzą, do kogo należą.

Prosić, szukać, pukać: te trzy wezwania dają naszej modlitwie ruch. Prośba pozwala nazwać brak. Szukanie otwiera nas na odpowiedź i na drogę, której wcześniej nie dostrzegaliśmy. Pukanie wyraża gotowość do ponownego zwrócenia się do Boga. W codzienności może to oznaczać krótką modlitwę przed rozmową, uważne słuchanie Słowa albo powrót do przerwanej modlitwy, gdy uda się znaleźć chwilę ciszy.

Zaraz potem Jezus powtarza obietnicę w odniesieniu do każdego, kto prosi, szuka i puka. Możemy przyjąć te słowa z ufnością, również w okresie, gdy modlitwa przychodzi trudno. Nie trzeba ukrywać przed Bogiem zmęczenia ani niepokoju. Wytrwała modlitwa może być bardzo skromna: jedno zdanie, do którego wracamy, albo przedstawienie sprawy bez gotowego rozwiązania. Ważna jest nasza zgoda, by nadal zwracać się do Ojca.

Obrazy ryby i węża oraz jajka i skorpiona pokazują różnicę między dobrym darem a czymś, co wyrządza krzywdę. Jezus przywołuje troskę rodziców, a zarazem mówi o ludzkim złu. Nie idealizuje człowieka. Dobroć Ojca przewyższa nasze możliwości kochania. Także wtedy, gdy doświadczenie rodzinne utrudnia nam zaufanie, możemy poznawać Boga przez słowa i czyny Jego Syna.

Ostatnie zdanie wskazuje wprost dar obiecany przez Jezusa: Ducha Świętego. To Duch daje nam żyć w komunii z Bogiem, rozpoznawać Jego wolę i odpowiadać na miłość. Kiedy prosimy o pomoc w konkretnej sprawie, możemy równocześnie prosić o Jego obecność i prowadzenie. Potrzebujemy Go w tym, co cieszy, i w tym, co pozostaje trudne, nierozwiązane, wymagające cierpliwości.

Obietnicy Ojca nie wolno zamieniać w zapewnienie, że każda sprawa potoczy się według naszego planu. Modlitwa nie daje nam władzy nad Bogiem. Możemy szczerze prosić o to, czego pragniemy, a zarazem uczyć się przyjmować Jego wolę. Bolesne oczekiwanie nie jest dowodem, że ktoś modlił się za mało. W takim czasie potrzebujemy także obecności wspólnoty i ludzi, którzy pomogą nam dźwigać ciężar.

Katechizm, objaśniając przypowieść o natarczywym przyjacielu, przypomina o wytrwałej prośbie i o Duchu Świętym, w którym otrzymujemy Boże dary. Możemy dziś powierzyć Ojcu jedną konkretną potrzebę, bez pośpiechu i bez układania wielu słów. Prośmy, aby Duch prowadził nas również do czynu: telefonu do bliskiej osoby, udzielenia pomocy, szukania pojednania. Modlitwa za drugiego może stać się początkiem naszej odpowiedzi na jego potrzebę.

Na końcu tej nocnej sceny pozostaje ufność, z którą możemy wrócić do własnego domu i własnych zadań. Nie zawsze mamy chleb, którego ktoś od nas oczekuje. Możemy prosić o pomoc i podzielić się tym, co otrzymamy. Ojciec zna potrzeby swoich dzieci. Jezus pozwala nam przyjść do Niego także z pustymi rękami.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, prowadź nas do Ojca, gdy brakuje nam słów i sił do modlitwy. Daj nam odwagę prosić również za tych, którym sami nie umiemy pomóc. Ojcze, obdarz nas Duchem Świętym. Ucz nas ufać Twojej dobroci, przyjmować Twoją wolę i dzielić się otrzymanym dobrem. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 11,5-13; KKK 2613.