Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

czwartek

Czytania na 8 października 2026

Dzień powszedni — 27. tydzień zwykły

27. tydzień zwykłyRok A / II

Ga 3,1-5 Łk 1,69-70.71-73.74-75 (R.: Por. 68) Por. Dz 16,14b Łk 11,5-13

Pierwsze czytanie

Ga 3,1-5

Duch otrzymany przez wiarę

1 O nierozumni Galaci! Kto was omamił? Przed waszymi oczami wyraźnie ukazano Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego.

2 Tylko tego chcę się od was dowiedzieć: czy otrzymaliście Ducha dzięki uczynkom Prawa, czy dzięki słuchaniu z wiarą?

3 Czy jesteście aż tak nierozumni? Zaczęliście w Duchu, a teraz kończycie w ciele?

4 Tyle doświadczyliście na próżno? Jeśli rzeczywiście na próżno!

5 Czy Ten, który udziela wam Ducha i dokonuje wśród was cudów, czyni to dzięki uczynkom Prawa, czy dzięki słuchaniu z wiarą?

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Łk 1,69-70.71-73.74-75 (R.: Por. 68)

Bóg pamięta o swoim przymierzu

Refren: Wielbimy Pana, który nawiedził swój lud.

69 Wzbudził dla nas róg zbawienia w domu swojego sługi Dawida,

70 jak zapowiedział przez usta swoich świętych proroków od dawnych czasów:

Refren: Wielbimy Pana, który nawiedził swój lud.

71 wybawienie od naszych wrogów i z rąk wszystkich, którzy nas nienawidzą,

72 aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i pamiętać o swoim świętym przymierzu,

73 o przysiędze, którą złożył naszemu ojcu Abrahamowi, że pozwoli nam,

Refren: Wielbimy Pana, który nawiedził swój lud.

74 wyrwanym z rąk wrogów, służyć Mu bez lęku,

75 w świętości i sprawiedliwości przed Nim przez wszystkie nasze dni.

Refren: Wielbimy Pana, który nawiedził swój lud.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Aklamacja przed Ewangelią

Por. Dz 16,14b

Otwórz nasze serca

Alleluja, alleluja, alleluja.

Panie, otwórz nasze serca, byśmy z uwagą przyjmowali słowa Twojego Syna.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Adaptacja do aklamacji na podstawie greckiego SBLGNT, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 11,5-13

Ojciec daje Ducha Świętego

5 Powiedział też do nich: Kto z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: "Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby,

6 bo mój przyjaciel przybył do mnie z podróży, a nie mam mu co podać",

7 a tamten odpowie ze środka: "Nie sprawiaj mi kłopotu. Drzwi są już zamknięte, a moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i ci dać"?

8 Mówię wam: nawet jeśli nie wstanie i nie da mu ze względu na to, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natarczywości podniesie się i da mu tyle, ile potrzebuje.

9 I Ja wam mówię: proście, a zostanie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; pukajcie, a zostanie wam otwarte.

10 Bo każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a temu, kto puka, zostanie otwarte.

11 Który z was, ojców, poda synowi węża zamiast ryby, gdy ten poprosi o rybę?

12 Albo poda mu skorpiona, gdy poprosi o jajko?

13 Jeśli więc wy, choć jesteście źli, umiecie dawać swoim dzieciom dobre dary, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Przyjąć Ducha i żyć otrzymaną łaską

Paweł stawia Galatom pytanie, które zatrzymuje nas przy samym początku wiary: skąd wzięło się w nas życie z Bogiem? Apostoł przypomina im Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego i otrzymanego Ducha. Zanim pojawiły się ich osiągnięcia, był dar. Także my możemy po pewnym czasie zapomnieć, że u źródła naszego nawrócenia stoi miłość Chrystusa, a nie umiejętność uporządkowania wszystkich spraw.

Surowe słowa Pawła wyrastają z troski o wspólnotę, która zaczęła od przyjęcia Ewangelii, a teraz szuka pewności gdzie indziej. Uczynki Prawa oznaczają tu przestrzeganie Prawa Mojżeszowego jako podstawę takiej pewności. Apostoł nie przekreśla wartości dobrych czynów. Przypomina, że nie możemy sami wytworzyć daru Ducha ani zasłużyć na pierwsze spotkanie z łaską. Bóg uprzedza nas swoją dobrocią i uzdalnia do odpowiedzi.

W pytaniu o zaczynanie w Duchu i kończenie w ciele słychać ostrzeżenie przed poleganiem wyłącznie na ludzkich możliwościach. Ciało nie oznacza tutaj, że nasze ciało jest złe albo że trzeba lekceważyć codzienne obowiązki. Zagrożeniem staje się samowystarczalność. Możemy bardzo pilnować religijnych praktyk, a jednocześnie przestać prosić Boga o pomoc w przebaczeniu czy uczciwym przyznaniu się do winy.

Łaska nie zwalnia nas z działania. Pozwala działać z innym nastawieniem: z wdzięcznością za otrzymaną pomoc i z gotowością do jej przyjęcia. Gdy mamy przeprosić, powstrzymać krzywdzące słowo albo dotrzymać trudnego zobowiązania, potrzebne są nasze decyzje. Możemy jednak podejmować je w modlitwie, zamiast czekać, aż własnymi siłami staniemy się wystarczająco dobrzy, by zwrócić się do Pana. Katechizm przypomina, że nawet przygotowanie do przyjęcia łaski jest już jej działaniem.

Kantyk Zachariasza poszerza tę perspektywę. Słyszymy imiona Dawida i Abrahama, wspomnienie proroków oraz przymierza. Bóg pamięta o swoim ludzie i o złożonej obietnicy. Nasza wiara wyrasta z tej historii wierności. Nie zaczyna się od dzisiejszego nastroju ani nie kończy wtedy, gdy brakuje nam dobrych słów. Możemy oprzeć modlitwę na tym, kim Bóg jest i co uczynił dla naszego zbawienia.

Obraz rogu zbawienia mówi o mocy, z jaką Bóg przychodzi ocalić swój lud. W kantyku ta moc prowadzi do bardzo konkretnego celu: abyśmy mogli służyć Mu bez lęku, w świętości i sprawiedliwości przez wszystkie nasze dni. Dar wolności domaga się odpowiedzi w całym życiu. Obejmuje sposób traktowania domowników, rzetelność w pracy i to, czy potrafimy dostrzec człowieka, który potrzebuje pomocy.

W Ewangelii człowiek proszący o trzy chleby ma przed sobą potrzebę przyjaciela, który przybył z podróży. Sam nie ma mu co podać. To dobry obraz modlitwy, która rodzi się także z odpowiedzialności za innych. Kiedy nie potrafimy rozwiązać czyjegoś problemu, nadal możemy przynieść go Ojcu. Taka prośba nie zamyka nam drogi do działania: pomaga szukać pomocy, dzielić się tym, co mamy, i pozostać przy potrzebującym.

Jezus prowadzi nas od tej nocnej sceny do obietnicy Ducha Świętego. Dar, o którym Paweł przypomina Galatom, jest tym samym darem, o który możemy prosić Ojca. Nie musimy najpierw wykazać, że samodzielnie poradzimy sobie ze wszystkim. Potrzebujemy Ducha, aby słuchać Chrystusa, rozeznawać dobro i wytrwać w miłości także wtedy, gdy nasze możliwości okazują się małe.

Aklamacja nadaje temu pragnieniu prostą formę: prosimy o otwarcie naszych serc na słowa Syna. Łatwo usłyszeć czytanie, rozpoznać znane zdanie i szybko wrócić do swoich myśli. Możemy dziś zostać przy jednym pytaniu Pawła albo przy obietnicy Jezusa. Pozwolić, by słowo dotknęło sprawy, którą chcemy kontrolować bez pomocy Boga, i zamienić tę sprawę w szczerą modlitwę.

Przed nami zwyczajny dzień, z zadaniami, które trzeba wykonać, i ludźmi, których spotkamy. Warto rozpocząć go prośbą o Ducha Świętego, a wieczorem podziękować za otrzymaną pomoc. Tak uczymy się rozpoznawać dar pośród codzienności. Wracamy do Boga, który pamięta o przymierzu, i pozwalamy, aby wiara w Chrystusa owocowała w naszych decyzjach.

Krótka modlitwa

Ojcze, dziękujemy Ci za łaskę, która uprzedza nasze wysiłki. Przez Chrystusa daj nam Ducha Świętego, abyśmy słuchali Twojego słowa z wiarą i odpowiadali na nie czynem. Uwolnij nas od polegania wyłącznie na sobie. Ucz nas służyć Ci bez lęku i dostrzegać potrzeby naszych bliźnich. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Ga 3,1-5; Łk 11,5-13; KKK 1996, 2001.