Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

piątek

Czytania na 9 października 2026

Dzień powszedni — 27. tydzień zwykły

27. tydzień zwykłyRok A / II

Ga 3,7-14 Ps 111 (110),1b-2.3-4.5-6 (R.: Por. 5b) Por. J 12,31b-32 Łk 11,15-26

Pierwsze czytanie

Ga 3,7-14

Błogosławieństwo Abrahama i dar Ducha

7 Zrozumcie więc, że ci, którzy żyją dzięki wierze, są synami Abrahama.

8 Pismo zaś, przewidując, że Bóg usprawiedliwia narody dzięki wierze, wcześniej ogłosiło Abrahamowi dobrą nowinę: "W tobie zostaną pobłogosławione wszystkie narody".

9 Dlatego ci, którzy żyją dzięki wierze, otrzymują błogosławieństwo wraz z wierzącym Abrahamem.

10 Bo wszyscy, którzy opierają się na uczynkach Prawa, są pod przekleństwem. Napisano bowiem: "Przeklęty każdy, kto nie trwa w wypełnianiu wszystkiego, co zapisano w księdze Prawa".

11 Że zaś nikt nie zostaje usprawiedliwiony przed Bogiem przez Prawo, jest oczywiste, bo "sprawiedliwy będzie żył z wiary".

12 Prawo jednak nie opiera się na wierze, lecz mówi: "Kto wypełni jego nakazy, będzie dzięki nim żył".

13 Chrystus wykupił nas z przekleństwa Prawa, stając się za nas przekleństwem. Napisano przecież: "Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie",

14 aby błogosławieństwo Abrahama dotarło w Chrystusie Jezusie do narodów i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Ps 111 (110),1b-2.3-4.5-6 (R.: Por. 5b)

Pan pamięta o swoim przymierzu

Refren (por. w. 5b): Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.

1b Będę Cię wielbił, Panie, całym moim sercem, w gronie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.

2 Wielkie są dzieła Pana, wypróbowane we wszystkim, czego On pragnie.

Refren: Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.

3 Godne chwały i pełne majestatu jest Jego dzieło; Jego sprawiedliwość trwa na wieki.

4 Pan, miłosierny i pełen litości, ustanowił pamiątkę swoich cudów.

Refren: Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.

5 Dał pokarm tym, którzy się Go boją; na wieki będzie pamiętał o swoim przymierzu.

6 Ukazał swojemu ludowi moc swoich dzieł, aby dać mu dziedzictwo pogan.

Refren: Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Aklamacja przed Ewangelią

Por. J 12,31b-32

Chrystus przyciąga wszystkich do siebie

Alleluja, alleluja, alleluja.

Teraz władca tego świata zostanie wyrzucony na zewnątrz, a Ja, jeśli zostanę wywyższony nad ziemię, przyciągnę wszystkich do siebie.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. Adaptacja do aklamacji. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 11,15-26

Królestwo Boga już przyszło

15 Niektórzy jednak z nich powiedzieli: "Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wypędza złe duchy".

16 Inni domagali się od Niego znaku z nieba, wystawiając Go na próbę.

17 On jednak znał ich myśli i powiedział do nich: Każde królestwo skłócone wewnętrznie zostaje spustoszone, a dom wali się na dom.

18 Jeśli nawet szatan jest skłócony sam ze sobą, jak utrzyma się jego królestwo? Mówicie przecież, że wypędzam złe duchy mocą Belzebuba.

19 Jeśli Ja wypędzam złe duchy mocą Belzebuba, to czyją mocą wypędzają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami.

20 Jeśli jednak wypędzam złe duchy palcem Boga, to królestwo Boga już do was przyszło.

21 Gdy uzbrojony mocarz strzeże swojego dworu, jego mienie jest bezpieczne.

22 Lecz gdy nadejdzie mocniejszy od niego i go pokona, zabierze całe jego uzbrojenie, na którym polegał, i rozdzieli jego łupy.

23 Kto nie jest ze Mną, jest przeciw Mnie, a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza.

24 Gdy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, wędruje przez bezwodne miejsca, szukając odpoczynku. Gdy go nie znajduje, mówi: "Wrócę do mojego domu, z którego wyszedłem".

25 Gdy wraca, zastaje go wymiecionym i przyozdobionym.

26 Wtedy idzie i zabiera siedem innych duchów, gorszych od niego. Wchodzą i mieszkają tam, a końcowy stan tego człowieka staje się gorszy od początkowego.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Błogosławieństwo przychodzi przez krzyż Chrystusa

Paweł wypowiada obietnicę obejmującą wszystkie narody. Błogosławieństwo dane Abrahamowi dociera przez Chrystusa także do tych, którzy nie należeli do jego ludu. Wiara otwiera przed nami miejsce w tej historii. Nasze spotkanie z Bogiem ma początek w Jego obietnicy i w wierności, która trwa przez pokolenia. Możemy przyjść do Niego również wtedy, gdy własną historię pamiętamy przede wszystkim jako ciąg zaniedbań.

Abraham jest w tym czytaniu człowiekiem wierzącym. Paweł prowadzi nas ku ufności, z jaką przyjmuje się słowo Boga. Takiej wiary potrzebujemy przy decyzjach, które odsłaniają nasze granice: gdy mamy przyznać się do kłamstwa, zerwać z krzywdzącym postępowaniem albo poprosić o przebaczenie. Zaufanie nie usuwa odpowiedzialności. Pozwala podjąć ją przed Bogiem, od którego oczekujemy pomocy, zamiast ukrywać przed Nim własną winę.

Słowa o przekleństwie Prawa są surowe. Apostoł wskazuje, że oparcie nadziei zbawienia na własnej zdolności wypełnienia wszystkich nakazów nie uwalnia nas od grzechu. Prawo ujawnia wymaganie, którego grzesznik nie spełnia. Paweł nie nazywa przez to dobrych czynów czymś złym. Kieruje nas do Chrystusa, który wykupuje człowieka z przekleństwa. Posłuszeństwo Bogu wyrasta z przyjętej łaski i znajduje wyraz w miłości.

W samym środku tego wywodu pojawia się drzewo krzyża. Chrystus bierze na siebie przekleństwo, aby błogosławieństwo mogło dotrzeć do narodów. Przyjmując śmierć za nas, otwiera nam drogę pojednania z Bogiem. Nie staje się przez to zły ani nie przestaje być umiłowanym Synem Ojca. Jego zbawcza miłość sięga do miejsca naszej niewoli i przynosi odkupienie. Katechizm przypomina, że usprawiedliwienie zostało nam wysłużone przez mękę Chrystusa.

Odpowiadamy psalmem, który wraca do pamięci Boga o przymierzu. Całym sercem, pośród zgromadzenia, wielbimy Jego dzieła. Pamięć o otrzymanym dobru uczy nas modlitwy również wtedy, gdy trudno dostrzec owoce wiary. Możemy podziękować za przebaczenie, za słowo, które pomogło nazwać grzech, za obecność kogoś, kto pozostał przy nas w trudnym czasie. Wdzięczność kieruje uwagę ku Temu, od którego przychodzi zbawienie.

Psalm wspomina pokarm dla bojących się Pana i dziedzictwo dane Jego ludowi. Boża wierność obejmuje ludzkie życie wraz z jego potrzebami. Miłosierdzie nie pozostaje odległą obietnicą. Gdy słuchamy tych słów jako wspólnota, możemy rozpoznać również własne zobowiązanie: dzielić się otrzymanym dobrem, pamiętać o potrzebujących i nie zamykać kręgu naszej troski wyłącznie do osób, z którymi łatwo nam się porozumieć.

Aklamacja prowadzi nas z powrotem do krzyża. Jezus zapowiada usunięcie władcy tego świata i przyciągnięcie wszystkich do siebie. To obraz zwycięstwa, którego nie mierzy się samą przewagą nad przeciwnikiem. Ukrzyżowany Chrystus oddaje siebie za grzeszników. W Jego miłości spotykają się obietnica błogosławieństwa dla narodów i wyzwolenie z panowania zła. Nasza nadzieja ma oparcie w tym, co On uczynił.

W Ewangelii oskarżenie o działanie mocą Belzebuba przesłania niektórym dobro, które dzieje się za sprawą Jezusa. On odsłania sprzeczność takiego oskarżenia i mówi o królestwie Boga, które już przyszło. Możemy usłyszeć te słowa także jako wezwanie do uczciwego spojrzenia. Zazdrość albo utrwalona niechęć potrafią sprawić, że podejrzewamy złe intencje nawet tam, gdzie ktoś służy drugiemu. Wiara potrzebuje zgody na prawdę, również niewygodną dla naszych ocen.

Opowieść o mocniejszym, który pokonuje uzbrojonego mocarza, kieruje nas ku władzy Chrystusa. Otrzymana wolność wymaga jednak trwania przy Nim. Dalsze słowa o powrocie ducha nieczystego ostrzegają przed porzuceniem czujności po pierwszej zmianie. Po spowiedzi, pojednaniu czy zerwaniu ze złym postępowaniem potrzebujemy nadal modlitwy i codziennej odpowiedzi na łaskę. Katechizm opisuje tę odpowiedź jako współpracę naszej wolności z działaniem Boga.

Dzisiejszy zestaw kończy się dla nas nadzieją na życie w bliskości Chrystusa. Błogosławieństwo Abrahama prowadzi do obiecanego Ducha, a Duch uzdalnia nas do miłości. Możemy dziś powierzyć Panu miejsce, w którym wracamy do dawnego grzechu, i podjąć jeden konkretny krok dobra. Nasza wierność rośnie w odpowiedzi na Jego wierność. Pan pamięta o swoim przymierzu.

Krótka modlitwa

Ojcze, dziękujemy Ci za wierność Twojemu przymierzu. Przez krzyż Chrystusa uwolnij nas od grzechu i obdarz Duchem Świętym. Ucz nas przyjmować Twoją łaskę z wiarą i odpowiadać na nią miłością. Pomóż nam dzielić się otrzymanym dobrem i wytrwać przy Tobie, gdy powracają dawne pokusy. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Ga 3,7-14; Łk 11,15-26; KKK 550, 1992-1993.