Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.
piątek
Ewangelia na 9 października 2026
Dzień powszedni — 27. tydzień zwykły
Ewangelia
Łk 11,15-26Królestwo Boga już przyszło
15 Niektórzy jednak z nich powiedzieli: "Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wypędza złe duchy".
16 Inni domagali się od Niego znaku z nieba, wystawiając Go na próbę.
17 On jednak znał ich myśli i powiedział do nich: Każde królestwo skłócone wewnętrznie zostaje spustoszone, a dom wali się na dom.
18 Jeśli nawet szatan jest skłócony sam ze sobą, jak utrzyma się jego królestwo? Mówicie przecież, że wypędzam złe duchy mocą Belzebuba.
19 Jeśli Ja wypędzam złe duchy mocą Belzebuba, to czyją mocą wypędzają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami.
20 Jeśli jednak wypędzam złe duchy palcem Boga, to królestwo Boga już do was przyszło.
21 Gdy uzbrojony mocarz strzeże swojego dworu, jego mienie jest bezpieczne.
22 Lecz gdy nadejdzie mocniejszy od niego i go pokona, zabierze całe jego uzbrojenie, na którym polegał, i rozdzieli jego łupy.
23 Kto nie jest ze Mną, jest przeciw Mnie, a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza.
24 Gdy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, wędruje przez bezwodne miejsca, szukając odpoczynku. Gdy go nie znajduje, mówi: "Wrócę do mojego domu, z którego wyszedłem".
25 Gdy wraca, zastaje go wymiecionym i przyozdobionym.
26 Wtedy idzie i zabiera siedem innych duchów, gorszych od niego. Wchodzą i mieszkają tam, a końcowy stan tego człowieka staje się gorszy od początkowego.
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Komentarz do Ewangelii
Trwać przy Tym, który jest mocniejszy
Jezus spotyka się z oskarżeniem, że wypędza złe duchy mocą ich władcy. Dobro dokonane przez Niego zostaje nazwane działaniem zła. W poprzednim wersecie Łukasz opowiada o uwolnionym człowieku, który zaczął mówić; teraz część świadków kwestionuje źródło tego uwolnienia. Możemy być bardzo blisko wydarzenia, a jednak nie przyjąć tego, co ono mówi o Bogu. Sama obecność przy Jezusie nie zastępuje wiary.
Inni żądają znaku z nieba, wystawiając Go na próbę. Możemy rozpoznać w tym pytanie o własne oczekiwania wobec Boga. Czy jesteśmy gotowi słuchać Jego słowa, czy przyjmiemy je dopiero wtedy, gdy spełni ustalone przez nas warunki? Szczera prośba o pomoc w wierze ma swoje miejsce w modlitwie. Wystawianie Boga na próbę zamyka nas natomiast w żądaniu, by potwierdzał swoją obecność według naszego planu.
Jezus odpowiada, ukazując sprzeczność oskarżenia. Królestwo podzielone przeciw sobie nie może się utrzymać. Skoro złe duchy zostają wypędzone, nie jest to triumf ich władcy. Pytanie o synów oskarżycieli dodatkowo odsłania niespójność ich oceny. Także my potrafimy stosować inną miarę wobec bliskich, a inną wobec tych, których nie lubimy. Przyjęcie prawdy wymaga gotowości, by skorygować własny osąd.
Potem pada zdanie, które nadaje sens całej scenie: królestwo Boga już do nich przyszło. Palec Boga jest obrazem Jego działania. Jezus przywraca człowiekowi wolność, której zło go pozbawiło. Kościół odczytuje wypędzanie złych duchów przez Chrystusa jako znak nadejścia królestwa i zapowiedź zwycięstwa dopełnionego przez krzyż. W centrum naszej wiary stoi Zbawiciel, który ma moc uwolnić człowieka.
Obraz uzbrojonego mocarza opisuje panowanie, które wydaje się zabezpieczone. Jego mienie pozostaje bezpieczne, dopóki nie przyjdzie ktoś silniejszy. Jezus mówi o pokonaniu mocarza, zabraniu uzbrojenia i rozdzieleniu łupów. W tej opowieści rozpoznajemy Jego zwycięską władzę nad złem. Szatan jest realnym przeciwnikiem, lecz pozostaje stworzeniem. Katechizm jasno przypomina, że jego moc jest ograniczona i nie może udaremnić budowania królestwa Boga.
Ta prawda daje nadzieję, gdy wielokrotnie wracamy do grzechu i zaczynamy uważać go za nieusuwalną część naszego życia. Chrystus wzywa nas do nawrócenia także wtedy. Możemy przynieść Mu winę w sakramencie pokuty, przyjąć przebaczenie i szukać pomocy w zmianie postępowania. Potrzeba czasu czy ponowny upadek nie odbierają sensu temu powrotowi. Nasze zmaganie ma oparcie w Jego łasce.
Słowa o byciu z Jezusem wymagają decyzji. Nie wystarcza uznanie Go za dobrego nauczyciela, którego słuchamy wtedy, gdy niczego od nas nie wymaga. Być z Nim oznacza poddać Jego słowu także to, czego bronimy przed zmianą. Gdy zbieramy z Chrystusem, uczestniczymy w Jego dziele. W naszych relacjach może to oznaczać powstrzymanie plotki, uczciwe nazwanie winy albo cierpliwe szukanie pojednania.
Na końcu słyszymy niepokojącą opowieść o duchu nieczystym, który wraca i zastaje dom wymieciony oraz przyozdobiony. Sam porządek nie powstrzymuje jego powrotu. Obraz ostrzega nas przed uznaniem, że po jednym zerwaniu ze złem nie potrzebujemy już czuwania. Nawrócenie wymaga wytrwałości. Przebaczenie przyjęte w spowiedzi prowadzi do życia, w którym coraz więcej decyzji oddajemy Chrystusowi i uczymy się odpowiadać na Jego łaskę.
Nie musimy budować tej wytrwałości w samotności. Modlitwa, słuchanie Pisma i życie sakramentalne należą do zwyczajnej drogi chrześcijanina. Pomocne bywa również wsparcie drugiego człowieka, wobec którego potrafimy uczciwie nazwać swoje zmaganie. Konkret ma znaczenie: ograniczenie okazji do grzechu, naprawienie wyrządzonej krzywdy, powrót do przerwanej modlitwy. Tak otwieramy w codzienności miejsce na działanie łaski, zamiast polegać na samym postanowieniu.
Jezus ostrzega przed gorszym końcem, dlatego nie bagatelizujemy Jego słów. Jednocześnie cała scena mówi o Tym, który jest mocniejszy i przynosi królestwo Boga. Z tej nadziei może narodzić się dzisiejsza prośba: aby Chrystus prowadził nasze życie także po pierwszym zachwycie i pierwszej zmianie. Powierzmy Mu swój dom, nasze relacje i wybory. Chcemy być z Nim również w tym, co wymaga codziennej wierności.
Krótka modlitwa
Panie Jezu, Ty jesteś mocniejszy od zła. Daj nam rozpoznawać Twoje działanie i przyjmować prawdę bez uporu. Przebacz nasze grzechy, pomóż naprawiać wyrządzoną krzywdę i strzeż nas, gdy słabnie nasza czujność. Chcemy być z Tobą. Prowadź nas przez zwyczajne dni i ucz wierności Twojemu słowu. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 11,15-26; KKK 395, 550.