Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

środa

Ewangelia na 18 listopada 2026

Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy

33. tydzień zwykłyRok A / II

Łk 19,11-28

Ewangelia

Łk 19,11-28

Przypowieść o dziesięciu minach

11 Gdy tego słuchali, Jezus opowiedział jeszcze przypowieść, bo był blisko Jeruzalem, a oni sądzili, że królestwo Boże ukaże się natychmiast.

12 Powiedział więc: Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby otrzymać władzę królewską i wrócić.

13 Wezwał dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć min i powiedział: "Handlujcie nimi, dopóki nie wrócę".

14 Jego współobywatele nienawidzili go. Wysłali za nim poselstwo ze słowami: "Nie chcemy, żeby ten człowiek nad nami królował".

15 Kiedy wrócił po otrzymaniu władzy królewskiej, polecił wezwać sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co zyskali na handlu.

16 Przyszedł pierwszy i powiedział: "Panie, twoja mina przyniosła dziesięć min".

17 Powiedział mu: "Dobrze, sługo dobry! Skoro byłeś wierny w najmniejszej sprawie, miej władzę nad dziesięcioma miastami".

18 Przyszedł drugi i powiedział: "Twoja mina, panie, dała pięć min".

19 Temu także powiedział: "I ty obejmij władzę nad pięcioma miastami".

20 Przyszedł kolejny i powiedział: "Panie, oto twoja mina. Trzymałem ją schowaną w chustce.

21 Bałem się ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym. Zabierasz to, czego nie zostawiłeś, i żniesz to, czego nie posiałeś".

22 Mówi mu: "Sądzę cię według twoich własnych słów, zły sługo. Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym, że zabieram to, czego nie zostawiłem, i żnę to, czego nie posiałem?

23 Dlaczego więc nie oddałeś moich pieniędzy bankierom? Po powrocie odebrałbym je z odsetkami".

24 Do stojących obok powiedział: "Zabierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min".

25 Powiedzieli mu: "Panie, ma dziesięć min!"

26 "Mówię wam, że każdemu, kto ma, będzie dane. Temu, kto nie ma, zostanie zabrane nawet to, co ma.

27 A tych moich wrogów, którzy nie chcieli, żebym nad nimi królował, przyprowadźcie tutaj i pozabijajcie ich na moich oczach".

28 Gdy to powiedział, ruszył przed nimi w górę, do Jeruzalem.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Wierność do powrotu Króla

Jezus jest blisko Jeruzalem. Słuchacze spodziewają się, że królestwo Boże ukaże się natychmiast. On opowiada o długiej drodze człowieka, który wyjeżdża po władzę królewską. Między wyjazdem a powrotem pozostawia sługom pieniądze i konkretne zadanie. Możemy się zatrzymać przy tym odcinku opowieści. Kościół właśnie teraz oczekuje powrotu Chrystusa i jest powołany do dawania świadectwa.

Pierwszy sługa mówi panu, że jego mina przyniosła dziesięć min. Pan chwali go za wierność w najmniejszej sprawie i powierza mu dziesięć miast. Słysząc tę pochwałę, możemy pomyśleć o pracy, której nikt nie zauważył. Może chodzić o dotrzymane słowo lub cierpliwą troskę o kogoś, kto potrzebował nas już po raz kolejny. To właśnie w takim dniu możemy odpowiedzieć na zaufanie Pana.

Kolejny sługa przynosi minę schowaną w chustce. Mówi o swoim lęku i o tym, że uważa pana za surowego. Król bierze go za słowo. Wskazuje, że sługa miał choćby możliwość oddania pieniędzy bankierom. Gdy lęk każe nam stale odwlekać podjęcie dobra, można zacząć od zadania, któremu dziś podołamy. Niekiedy pierwszym krokiem będzie poproszenie kogoś o pomoc.

Od początku przypowieści współobywatele odrzucają władzę przyszłego króla. Pod koniec król wydaje wobec nich surowy wyrok. Jezus w ten sposób ukazuje powagę odpowiedzi na przychodzące królestwo. Kościół wyznaje, że ostateczny sąd nad ludzkimi czynami i sercami należy do Chrystusa. W świetle Jego słów możemy przyjrzeć się temu, jak dziś przyjmujemy Jego panowanie w naszych własnych decyzjach.

Po ostatnich słowach przypowieści Jezus rusza przed uczniami w górę, do Jeruzalem. Tam czeka Go męka. Idziemy za Królem, który oddaje za nas życie i którego powrotu oczekujemy. Możemy powierzyć Mu lęk przed tym, co dopiero nadejdzie, i zająć się dobrem, które dziś od nas zależy. Wierność może zacząć się od jednej małej sprawy podjętej razem z Nim.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, ucz nas czekać na Ciebie przez wierną służbę. Daj nam odwagę podjąć dobro, które odkładamy z lęku. Pomóż nam dostrzec ludzi, którzy potrzebują tego, co możemy im dać. Gdy zabraknie nam sił, prowadź nas dalej za Tobą. Przyjdź, Panie Jezu. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 19,11-28. KKK 672, 679.