Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

środa

Czytania na 7 października 2026

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej

27. tydzień zwykłyRok A / II

Ga 2,1-2.7-14 Ps 117 (116),1b-2 Por. Rz 8,15bc Łk 11,1-4

Pierwsze czytanie

Ga 2,1-2.7-14

Jedna Ewangelia i wspólnota przy stole

1 Następnie, po czternastu latach, ponownie udałem się do Jerozolimy z Barnabą, zabierając ze sobą także Tytusa.

2 Udałem się tam zgodnie z objawieniem. Przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, a osobno tym, którzy cieszą się poważaniem, aby nie okazało się, że biegnę lub biegłem na próżno.

7 Przeciwnie, zobaczyli, że powierzono mi Ewangelię dla nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi dla obrzezanych.

8 Ten bowiem, który działał w Piotrze dla apostolskiej misji wśród obrzezanych, działał także we mnie dla misji wśród pogan.

9 Rozpoznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mi i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, abyśmy my szli do pogan, a oni do obrzezanych.

10 Mieliśmy tylko pamiętać o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić.

11 Kiedy jednak Kefas przybył do Antiochii, sprzeciwiłem mu się wprost, ponieważ zasługiwał na naganę.

12 Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami. Gdy jednak przyszli, zaczął się wycofywać i od nich oddzielać, bojąc się tych, którzy byli obrzezani.

13 W tej obłudzie przyłączyli się do niego także pozostali Żydzi, tak że nawet Barnaba dał się wciągnąć w ich obłudę.

14 Gdy zobaczyłem, że nie postępują zgodnie z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: "Jeśli ty, będąc Żydem, żyjesz jak poganie, a nie jak Żydzi, dlaczego zmuszasz pogan, by żyli jak Żydzi?".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Ps 117 (116),1b-2

Wszystkie narody chwalą Pana

Refren: Alleluja.

1b Chwalcie Pana, wszystkie narody; wysławiajcie Go, wszystkie ludy.

2 Jego miłosierdzie jest bowiem nad nami potężne, a prawda Pana trwa na wieki.

Refren: Alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Aklamacja przed Ewangelią

Por. Rz 8,15bc

W Duchu wołamy do Boga: Abba, Ojcze

Alleluja, alleluja, alleluja.

Otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym wołamy: "Abba, Ojcze!".

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny Rz 8,15bc z greki (SBLGNT), w układzie aklamacji. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 11,1-4

Jezus uczy uczniów modlitwy

1 Pewnego razu Jezus modlił się w jakimś miejscu. Kiedy skończył, jeden z Jego uczniów powiedział do Niego: "Panie, naucz nas się modlić, tak jak Jan nauczył swoich uczniów".

2 Odpowiedział im: "Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech będzie uświęcone Twoje imię. Niech przyjdzie Twoje królestwo.

3 Naszego chleba powszedniego dawaj nam każdego dnia.

4 I przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto jest nam coś winien. I nie wprowadzaj nas w pokusę".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Jeden Ojciec, miejsce przy wspólnym stole

Paweł opisuje dziś spotkanie, które potwierdza wspólnotę, a potem zachowanie, które ją narusza. W Jerozolimie apostołowie podają mu i Barnabie prawicę. W Antiochii Kefas wycofuje się ze wspólnych posiłków z poganami. Obok tej opowieści słyszymy Jezusa, który uczy uczniów zwracać się do Boga jako do Ojca.

W pierwszej części czytania różne zadania zostają przyjęte we wspólnocie. Paweł ma głosić Ewangelię poganom, a Piotr obrzezanym. Apostoł pisze, że w obu działa ten sam Bóg. Ich misje służą jednej Ewangelii, choć kierują się ku ludziom o różnym pochodzeniu.

Wśród ustaleń pojawia się też bardzo konkretna prośba: pamiętać o ubogich. Paweł zapewnia, że starał się ją wypełniać. Wspólnota potrzebuje zatem zarówno zgody w wierze, jak i troski o tych, którzy mają mniej. Głoszenie Chrystusa obejmuje także to, co robimy z własnym czasem i dobrami.

Potem opowieść przenosi nas do Antiochii. Kefas wcześniej jadał razem z poganami, lecz po przybyciu niektórych od Jakuba zaczął się odsuwać. Paweł wskazuje przyczynę: lęk przed obrzezanymi. Zachowanie Kefasa pociągnęło za sobą innych, także Barnabę.

Sprzeciw Pawła dotyczy prawdy Ewangelii widocznej w postępowaniu. Odsunięcie się od wspólnego stołu wywiera presję na tych, którzy pochodzą z pogaństwa. Apostoł wypowiada tę trudną sprawę wobec wszystkich, ponieważ podział stał się publiczny. Wierna miłość do Kościoła wymaga również nazwania czynów, które ranią jego wspólnotę.

W naszym życiu podobne odsunięcie bywa mniej widoczne. Wystarczy, że zaczynamy traktować kogoś chłodniej, kiedy do rozmowy dołącza osoba, na której uznaniu nam zależy. Albo rezygnujemy z obrony niesprawiedliwie ocenianego człowieka, bo boimy się reakcji otoczenia. Czytanie pozwala nam przyjrzeć się właśnie takiej chwili.

Psalm zaprasza do chwalenia Pana wszystkie narody i wszystkie ludy. Jego krótka modlitwa otwiera spojrzenie poza własną grupę. Wychwalamy miłosierdzie Boga, które obejmuje nas, i Jego prawdę, która trwa. To dobry początek rachunku sumienia z tego, komu sami odmawiamy bliskości.

Aklamacja przypomina o otrzymanym Duchu przybrania za synów. W Nim wołamy do Boga: "Abba, Ojcze!". Nasza relacja z Ojcem jest darem. Przyjmując ten dar, uczymy się uznawać również braci i siostry, których nie wybraliśmy według własnego gustu.

W Ewangelii prośby o chleb i przebaczenie padają w liczbie mnogiej. Przynosimy Ojcu nasze potrzeby i nasze grzechy. Modlitwa obejmuje więc także ludzi siedzących obok nas, głodnych i tych, z którymi trudno nam się porozumieć. Z taką modlitwą wracamy do bardzo konkretnych relacji.

Katechizm wiąże prośbę o chleb z odpowiedzialnością za potrzebujących, a miłość do ubogich zalicza do stałej tradycji Kościoła. Możemy dziś wybrać prostą odpowiedź na czytania: wesprzeć kogoś materialnie albo wrócić do rozmowy z osobą, od której odsunęliśmy się dla wygody. Każdy z tych gestów potrzebuje uczciwej uwagi wobec konkretnego człowieka.

Pozostaje przed nami prawica podana na znak wspólnoty. Czy potrafimy potwierdzić taki gest swoim postępowaniem, także wtedy, gdy ktoś patrzy na nas nieprzychylnie? Słowo Jezusa o Ojcu daje nam początek, do którego możemy wracać przed kolejnym spotkaniem.

Krótka modlitwa

Ojcze, dziękujemy za dar Twojego Ducha i za wspólnotę wiary. Daj nam odwagę postępować zgodnie z Ewangelią, pamiętać o ubogich i przyjąć tych, od których odsunął nas lęk. Ucz nas dzielić się chlebem i prosić o przebaczenie. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Ga 2,1-2.7-14; Łk 11,1-4; KKK 2444, 2831.