Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

piątek

Ewangelia na 16 października 2026

Wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej

28. tydzień zwykłyRok A / II

Łk 12,1-7

Ewangelia

Łk 12,1-7

Nie bójcie się, Bóg o was pamięta

1 W tym czasie zgromadziły się wielotysięczne tłumy, tak że ludzie deptali jedni drugich. Zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: "Strzeżcie się zakwasu faryzeuszów, którym jest obłuda.

2 Nie ma nic zasłoniętego, co nie zostanie odsłonięte, ani ukrytego, co nie zostanie poznane.

3 Dlatego wszystko, co powiedzieliście w ciemności, będzie usłyszane w świetle, a to, co mówiliście do ucha w zamkniętych izbach, będzie głoszone na dachach.

4 Mówię wam, moim przyjaciołom: nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nie mogą już nic więcej uczynić.

5 Pokażę wam, kogo macie się bać: bójcie się tego, kto po zabiciu ma władzę wrzucić do Gehenny. Tak, mówię wam, tego się bójcie.

6 Czyż nie sprzedaje się pięciu wróbli za dwa asy? A ani jeden z nich nie jest zapomniany przed Bogiem.

7 Nawet wszystkie włosy na waszej głowie są policzone. Nie bójcie się. Jesteście warci więcej niż wiele wróbli".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Żyć w prawdzie, zaufać Bożej pamięci

Tłum jest tak wielki, że ludzie depczą jedni drugich. Jezus zwraca się najpierw do uczniów i ostrzega ich przed zakwasem, którym jest obłuda. Wśród zewnętrznego zamieszania mówi o tym, co może przeniknąć ich własne życie. Jego słowo dociera również do nas. Zanim zaczniemy oceniać innych, potrzebujemy zobaczyć, czy to, co pokazujemy, zgadza się z tym, jak postępujemy.

Zakwas działa wewnątrz ciasta. Ten obraz pomaga nam rozpoznać, jak przyzwolenie na nieszczerość może rozszerzać się na kolejne sprawy. Najpierw ukrywamy drobne zaniedbanie, potem bronimy dobrego wrażenia następnym kłamstwem. Jezus nie pozwala uznać takiego życia za bezpieczne. To, co zasłonięte, zostanie odsłonięte. Możemy przyjąć Jego ostrzeżenie jako wezwanie do powrotu do prawdy.

Pan przywołuje słowa wypowiadane w ciemności i do ucha w zamkniętych izbach. Także nasze ukryte rozmowy należą do życia przed Bogiem. Krzywdząca opinia nie staje się dobra dlatego, że wypowiedzieliśmy ją bez świadków. Warto uczciwie zobaczyć to, co dotąd usprawiedliwialiśmy dyskrecją. Jeśli zawiniliśmy, możemy wyznać grzech, zaprzestać oszczerstwa i naprawić szkodę w takim zakresie, w jakim jest to możliwe.

Potem Jezus mówi do swoich przyjaciół. Po ostrzeżeniu pada określenie bliskości. Uczniowie mają nie bać się ludzi, którzy zabijają ciało i dalej nie mogą już nic uczynić. Nie oznacza to, że przemoc przestaje boleć albo że nie trzeba chronić życia. Słowo ustawia naszą nadzieję dalej niż zasięg ludzkiej siły. Wierność Chrystusowi pozostaje dobrem również wtedy, gdy spotyka się ze sprzeciwem.

Jezus przypomina także o Gehennie i o władzy sięgającej poza śmierć ciała. Słyszymy poważne wezwanie do bojaźni Boga, przed którym odpowiadamy za życie. Kościół naucza o rzeczywistości piekła jako ostatecznego odłączenia od Boga przez wolny wybór odrzucający Jego miłość. Nie sprowadzamy tych słów do straszenia ani nie pomijamy ich treści. Wzywają do nawrócenia i przyjęcia miłosierdzia.

Obok tego ostrzeżenia są wróble sprzedawane za niewielką kwotę. Pięć ptaków kosztuje dwa asy, a ani jeden nie jest zapomniany przed Bogiem. Jezus odnosi tę troskę do uczniów. Nawet włosy na ich głowie są policzone. Możemy przynieść Mu sprawy, które wydają się zbyt małe, by o nich mówić. Nasza codzienność, zmęczenie i niepewność nie pozostają poza Jego wiedzą.

Nie bójcie się pojawia się w tej Ewangelii razem z wezwaniem do bojaźni. Rozpoznajemy różnicę między szacunkiem dla Boga i odpowiedzialnością za zbawienie a lękiem, który oddaje nasze decyzje pod władzę ludzi. Potrzebujemy męstwa, aby wytrwać w dobru. Nie musimy czekać, aż zniknie każde drżenie serca. Możemy prosić o siłę i podejmować uczciwe działanie także wtedy, gdy jest ono trudne.

Bywa, że boimy się utraty uznania i dlatego milczymy wobec krzywdy albo zgadzamy się na nieuczciwość. Dzisiejsze słowo pozwala nazwać taki wybór. Możemy poszukać wsparcia, spokojnie przygotować rozmowę i odmówić udziału w złu. Nie chodzi o szukanie konfliktu. Chcemy pozostać wierni Chrystusowi, który zna nas lepiej, niż znamy siebie, i uczy kochać bez podporządkowania się cudzej presji.

Na końcu Jezus przypomina uczniom ich wartość. Jesteśmy warci więcej niż wiele wróbli. Z tym słowem możemy dziś przestać bronić pozoru i powiedzieć Panu prawdę o swoim lęku. Prośmy o przebaczenie tam, gdzie ustąpiliśmy złu, i o odwagę następnego kroku. Nie jesteśmy zapomniani. W tej Bożej pamięci znajdujemy oparcie do życia bardziej uczciwego i wiernego.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, uwolnij nas od obłudy i ucz żyć w prawdzie. Pomóż ufać Ojcu, który o nas pamięta, i zachować męstwo wobec ludzkiej presji. Daj nam bojaźń Boga, gotowość nawrócenia i odwagę naprawienia krzywd. Prowadź nas, gdy się boimy, abyśmy pozostali wierni Twojej miłości. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 12,1-7; KKK 305, 1033, 1808.