Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

piątek

Czytania na 16 października 2026

Wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej

28. tydzień zwykłyRok A / II

Ef 1,11-14 Ps 33 (32),1-2.4-5.12-13 (R.: Por. 12) Por. Ps 33 (32),22 Łk 12,1-7

Pierwsze czytanie

Ef 1,11-14

Opieczętowani Duchem obietnicy

11 W Nim także otrzymaliśmy dziedzictwo, przeznaczeni zgodnie z zamysłem Tego, który sprawia wszystko według postanowienia swojej woli,

12 abyśmy żyli ku uwielbieniu Jego chwały, my, którzy wcześniej złożyliśmy nadzieję w Chrystusie.

13 W Nim także wy, gdy usłyszeliście słowo prawdy, Ewangelię waszego zbawienia, i uwierzyliście w Niego, zostaliście opieczętowani obiecanym Duchem Świętym,

14 który jest zadatkiem naszego dziedzictwa, ku odkupieniu tego, co Bóg nabył na własność, ku uwielbieniu Jego chwały.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Ps 33 (32),1-2.4-5.12-13 (R.: Por. 12)

Lud wybrany na dziedzictwo Pana

Refren (por. w. 12): Błogosławiony lud, który Pan wybrał.

1 Radujcie się w Panu, sprawiedliwi; prawym przystoi chwała.

2 Wysławiajcie Pana na cytrze, grajcie Mu na instrumencie o dziesięciu strunach.

Refren: Błogosławiony lud, który Pan wybrał.

4 Bo prawe jest słowo Pana i wszystkie Jego dzieła dokonują się w wierności.

5 Miłuje miłosierdzie i sąd; ziemia jest pełna miłosierdzia Pana.

Refren: Błogosławiony lud, który Pan wybrał.

12 Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, lud, który wybrał sobie na dziedzictwo.

13 Z nieba spojrzał Pan i zobaczył wszystkich ludzi.

Refren: Błogosławiony lud, który Pan wybrał.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Aklamacja przed Ewangelią

Por. Ps 33 (32),22

Miłosierdzie Pana nad pokładającymi w Nim nadzieję

Alleluja, alleluja, alleluja.

Niech będzie nad nami Twoje miłosierdzie, Panie, tak jak pokładaliśmy w Tobie nadzieję.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Własne opracowanie do aklamacji na podstawie Wujka 1923, Ps 32,22. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Ewangelia

Łk 12,1-7

Nie bójcie się, Bóg o was pamięta

1 W tym czasie zgromadziły się wielotysięczne tłumy, tak że ludzie deptali jedni drugich. Zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: "Strzeżcie się zakwasu faryzeuszów, którym jest obłuda.

2 Nie ma nic zasłoniętego, co nie zostanie odsłonięte, ani ukrytego, co nie zostanie poznane.

3 Dlatego wszystko, co powiedzieliście w ciemności, będzie usłyszane w świetle, a to, co mówiliście do ucha w zamkniętych izbach, będzie głoszone na dachach.

4 Mówię wam, moim przyjaciołom: nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nie mogą już nic więcej uczynić.

5 Pokażę wam, kogo macie się bać: bójcie się tego, kto po zabiciu ma władzę wrzucić do Gehenny. Tak, mówię wam, tego się bójcie.

6 Czyż nie sprzedaje się pięciu wróbli za dwa asy? A ani jeden z nich nie jest zapomniany przed Bogiem.

7 Nawet wszystkie włosy na waszej głowie są policzone. Nie bójcie się. Jesteście warci więcej niż wiele wróbli".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Pieczęć Ducha i nadzieja dziedzictwa

Pierwsze czytanie mówi o dziedzictwie i pieczęci. W Chrystusie otrzymujemy dar, którego sami nie moglibyśmy sobie zapewnić. Po usłyszeniu słowa prawdy i przyjęciu wiary adresaci listu zostają opieczętowani Duchem Świętym. Możemy zacząć dzisiejszą modlitwę od tej przynależności: Bóg wzywa nas do życia przy Nim, a Jego obietnica daje nam powód do nadziei.

W tekście najpierw słyszymy o tych, którzy wcześniej złożyli nadzieję w Chrystusie, potem o kolejnych wierzących: także wy. To otwarcie pomaga zobaczyć wspólnotę obdarowanych. Nie mamy podstaw, by uważać Bożą łaskę za własność małego kręgu. Słowo zbawienia dociera do ludzi, których wcześniej nie znaliśmy. Możemy przyjąć ich z wdzięcznością, zamiast mierzyć ich prawo do miejsca we wspólnocie naszymi przyzwyczajeniami.

Pieczęć Ducha mówi o działaniu Boga. Kościół odczytuje ten obraz także w świetle niezatartego znamienia sakramentów chrztu i bierzmowania. Nasza przynależność do Chrystusa nie opiera się na zmiennym nastroju ani na uznaniu otoczenia. Dar domaga się jednak odpowiedzi. Prosimy o łaskę wierności, wracamy do Pana po grzechu i pozwalamy, aby otrzymana wiara kształtowała codzienne postępowanie.

Duch jest zadatkiem dziedzictwa. Otrzymaliśmy początek dobra, którego pełni wciąż oczekujemy. Chrześcijańska nadzieja opiera się na obietnicach Chrystusa i pomocy Ducha, także gdy nasze sprawy nie układają się po myśli. Nie możemy zamienić jej w pewność, że każdy doczesny plan zakończy się powodzeniem. Możemy natomiast ufać, że nasze życie ma przyszłość w Bogu, i prosić o wytrwanie na drodze do Niego.

Psalm łączy radość z prawością i wiernością Pana. Jego słowo jest prawe; ziemia pełna jest Jego miłosierdzia. Modlący się błogosławią lud, który Bóg wybrał na swoje dziedzictwo. Potem słyszymy, że Pan spogląda na wszystkich ludzi. Wybranie nie zamyka Jego spojrzenia na innych. Także my uczymy się cieszyć otrzymanym dobrem bez pogardy wobec tych, których droga wiary jest inna lub dopiero się zaczyna.

Ewangelia przenosi nas pośród wielkiego tłumu. Jezus ostrzega uczniów przed obłudą. Przynależność do Boga powinna obejmować także to, czego inni nie widzą: ukryte rozmowy, zamiary i decyzje. Możemy pilnować religijnego wizerunku, a zaniedbywać prawdę. Słowo Pana zaprasza do uczciwości, która zaczyna się od przyznania przed Nim, gdzie nasze życie rozeszło się z tym, co wyznajemy.

Jezus nazywa uczniów przyjaciółmi i mówi, aby nie bali się ludzi, którzy mogą zabić ciało. Zarazem przypomina o odpowiedzialności przed Bogiem. Takie słowa nie lekceważą cierpienia. Pomagają zobaczyć, że przemoc nie rozstrzyga ostatecznego losu człowieka. Możemy szukać potrzebnej pomocy i chronić życie, a równocześnie prosić Pana, by strach nie skłonił nas do porzucenia prawdy i miłości.

Przywołane wróble i policzone włosy mówią o Bożej pamięci. Żaden z małych ptaków nie jest zapomniany; tym bardziej nasze życie nie znika z Jego spojrzenia. Właśnie tutaj odnajdujemy miejsce na prośbę aklamacji o miłosierdzie. Przynosimy Panu obawy o bliskich, własną słabość i sprawy, których nie potrafimy opanować. Ufność pozwala nam modlić się szczerze, bez udawania, że nie odczuwamy lęku.

Pieczęć Ducha i Boża pamięć prowadzą nas ku tej samej nadziei. Dzisiaj możemy wybrać jeden uczciwy czyn, choć boimy się reakcji otoczenia: przyznać się do błędu, odmówić udziału w krzywdzie albo dotrzymać zobowiązania. Prośmy o pomoc Ducha i podejmijmy dobro, które jest przed nami. Nasze oparcie pozostaje w Chrystusie, który przyjął nas i prowadzi ku dziedzictwu u Ojca.

Krótka modlitwa

Ojcze, dziękujemy za dziedzictwo w Chrystusie i za dar Ducha Świętego. Umacniaj naszą nadzieję, ucz prawdy i pomagaj odpowiadać na Twoją łaskę. Przynosimy Ci nasze obawy; otocz nas miłosierdziem i daj wytrwać w dobru. Niech świadomość Twojej bliskości prowadzi nas do wiernej miłości. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Ef 1,11-14; Łk 12,1-7; KKK 698, 1817.