Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

sobota

Czytania na 17 października 2026

Wspomnienie św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika

28. tydzień zwykłyRok A / II

Ef 1,15-23 Ps 8,2 i 3b.4-5.6-7 (R.: Por. 7) Por. J 15,26b.27a Łk 12,8-12

Pierwsze czytanie

Ef 1,15-23

Chrystus Głową Kościoła

15 Dlatego i ja, usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości do wszystkich świętych,

16 nie przestaję za was dziękować, wspominając was w moich modlitwach,

17 aby Bóg naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia dla poznania Go.

18 Niech oczy waszego serca będą rozjaśnione, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja Jego powołania, jakie bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych

19 i jak nadzwyczaj wielka jest Jego moc wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi Jego siły,

20 z jaką zadziałał w Chrystusie, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy w niebiosach,

21 ponad wszelką zwierzchnością, władzą, mocą i panowaniem oraz ponad wszelkim wymienianym imieniem, nie tylko w tym wieku, lecz także w przyszłym.

22 Wszystko poddał pod Jego stopy, Jego zaś dał Kościołowi jako Głowę ponad wszystkim.

23 Kościół jest Jego Ciałem, pełnią Tego, który napełnia wszystko we wszystkim.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Ps 8,2 i 3b.4-5.6-7 (R.: Por. 7)

Chwała Boga i godność człowieka

Refren (por. w. 7): Dałeś Synowi władzę nad swymi dziełami.

2 Panie, nasz Panie, jak wspaniałe jest Twoje imię na całej ziemi, bo Twój majestat wzniósł się ponad niebiosa.

3b Z ust niemowląt i dzieci karmionych piersią przygotowałeś doskonałą chwałę.

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swymi dziełami.

4 Bo oglądam Twoje niebiosa, dzieła Twoich palców: księżyc i gwiazdy, które ustanowiłeś.

5 Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że otaczasz go troską?

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swymi dziełami.

6 Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, ukoronowałeś go chwałą i czcią.

7 Ustanowiłeś go nad dziełami Twoich rąk; wszystko poddałeś pod jego stopy.

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swymi dziełami.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Aklamacja przed Ewangelią

Por. J 15,26b.27a

Świadectwo Ducha prawdy i uczniów

Alleluja, alleluja, alleluja.

Duch prawdy będzie świadczył o Mnie i wy także dajecie świadectwo.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Własne opracowanie do aklamacji z greki: SBLGNT, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 12,8-12

Duch Święty nauczy was, co powiedzieć

8 Mówię wam również: "Każdy, kto przyzna się do Mnie wobec ludzi, do tego także Syn Człowieczy przyzna się wobec aniołów Boga.

9 Kto zaś wyprze się Mnie wobec ludzi, temu również odmówi się uznania wobec aniołów Boga.

10 Każdemu, kto powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, zostanie przebaczone. Temu jednak, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie zostanie przebaczone.

11 Gdy zaprowadzą was do synagog i przed przełożonych i władze, nie martwcie się, jak lub czym macie się bronić albo co powiedzieć,

12 bo Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co trzeba powiedzieć".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Rozjaśnione serce i nadzieja w Chrystusie

W pierwszym czytaniu modlitwa zaczyna się od wdzięczności za ludzi. Wiara w Pana Jezusa i miłość do świętych stają się powodem dziękczynienia. Możemy dostrzec podobne dobro w naszej wspólnocie: czyjąś cierpliwość, wierność modlitwie, pomoc udzieloną bez rozgłosu. Warto przynieść tych ludzi przed Boga po imieniu. Ich obecność pomaga nam zobaczyć, że łaska wydaje owoce także blisko nas.

Potem słyszymy prośbę o ducha mądrości i objawienia dla poznania Boga. Wiara pragnie Go poznawać coraz głębiej. Nie musimy poprzestawać na tym, co pamiętamy z dawnych lat. Otwierając Pismo Święte, słuchając nauczania Kościoła i modląc się, możemy pozwolić, by otrzymane słowo kształtowało nasze rozumienie. Potrzebujemy światła, które pomaga przyjąć prawdę i odpowiedzieć na nią miłością.

Oczy serca mają zostać rozjaśnione. Ten obraz dotyka sposobu, w jaki widzimy swoje życie. Czasem rozpoznajemy przede wszystkim trudności i własne ograniczenia. Czytanie kieruje spojrzenie ku nadziei powołania i dziedzictwu wśród świętych. Nasza przyszłość w Bogu jest większa niż sprawy, które dziś zajmują całą uwagę. Możemy prosić o łaskę pamiętania o niej, zwłaszcza gdy długo czekamy na rozwiązanie konkretnego problemu.

Moc Boga zostaje ukazana w Chrystusie wskrzeszonym z martwych i wywyższonym po prawicy Ojca. Właśnie tutaj znajduje oparcie chrześcijańska nadzieja. Nie otrzymujemy obietnicy, że ominie nas cierpienie albo że zawsze zdobędziemy przewagę. Zostajemy skierowani ku Panu, którego śmierć nie zatrzymała. Jego zwycięstwo pozwala nam zabiegać o dobro także wtedy, gdy widzimy jedynie skromny początek i nie potrafimy przewidzieć wyniku.

Psalm prowadzi nas pod niebo pełne gwiazd. Wobec ogromu stworzenia pada pytanie o człowieka, o którym Bóg pamięta. Nasza małość nie odbiera nam godności: człowiek zostaje ukoronowany chwałą i czcią. Powierzenie mu dzieł Bożych rąk wzywa do odpowiedzialności. Możemy z wdzięcznością korzystać ze stworzenia, szanować życie i pamiętać o ludziach, których potrzeby łatwo przeoczyć w codziennym pośpiechu.

Refren o władzy danej Synowi łączy psalm z końcem pierwszego czytania. Chrystus jest Głową Kościoła, a Kościół Jego Ciałem. Ta więź wyznacza kierunek życia wspólnoty. Uczymy się od Pana, który prowadzi nas do zbawienia, i pomagamy sobie wzrastać w wierności. Czyjaś słabość dotyczy również nas; czyjeś dobro może nas umocnić. Przynależność do jednego Ciała zaprasza do cierpliwej, konkretnej troski.

Aklamacja przypomina o świadectwie Ducha prawdy i uczniów. W Ewangelii Jezus mówi o przyznaniu się do Niego wobec ludzi, a potem o przesłuchaniach przed władzami. Rozjaśnione serce ma znaczenie także w takiej próbie. Pozwala pamiętać, komu zawierzyliśmy, kiedy boimy się cudzej oceny. Świadectwo potrzebuje słów i czynów, które pozostają zgodne z otrzymaną wiarą, również gdy pociąga to za sobą koszt.

Jezus ostrzega przed bluźnierstwem przeciw Duchowi Świętemu, a jednocześnie obiecuje Jego pomoc. Słyszymy wezwanie, by przyjąć Boże działanie i nie zamykać się na prawdę o sobie. Nawrócenie otwiera nas na przebaczenie. W trudnej rozmowie możemy powierzyć Panu swój lęk, szukać potrzebnej rady i prosić o wierność. Duch uczy uczniów, co powiedzieć w godzinie próby; pozostajemy odpowiedzialni za to, jak odpowiadamy.

Możemy dziś zacząć od dziękczynienia za jedną osobę, przez którą otrzymaliśmy dobro. Potem poprośmy o światło dla własnego serca i wybierzmy konkretny sposób okazania wierności Chrystusowi: prawdziwą odpowiedź, pomoc komuś odsuniętemu albo rezygnację z krzywdzącego słowa. Nasza nadzieja opiera się na Zmartwychwstałym. W Jego Ciele uczymy się razem poznawać Boga i dawać świadectwo otrzymanej miłości.

Krótka modlitwa

Ojcze chwały, rozjaśnij oczy naszych serc, abyśmy poznawali Ciebie i nadzieję Twojego powołania. Dziękujemy za dobro, które otrzymujemy przez innych. Umacniaj nas w Ciele Chrystusa i ucz troski o siebie nawzajem. Daj nam przyjmować prawdę, wracać do Ciebie po grzechu i z pomocą Ducha świadczyć o Zmartwychwstałym. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Ef 1,15-23; Łk 12,8-12; KKK 158, 792-795, 1817.