Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.
piątek
Ewangelia na 13 listopada 2026
Wspomnienie świętych Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna, pierwszych męczenników Polski
Ewangelia
Łk 17,26-37Dzień Syna Człowieczego i wezwanie do gotowości
26 Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego.
27 Jedli, pili, żenili się i wychodziły za mąż aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki. Przyszedł potop i wytracił wszystkich.
28 Podobnie działo się za dni Lota: jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili i budowali.
29 Lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wytracił wszystkich.
30 Tak samo będzie w dniu, kiedy objawi się Syn Człowieczy.
31 W owym dniu ten, kto będzie na dachu, a swoje rzeczy ma w domu, niech nie schodzi, by je zabrać. Podobnie ten, kto będzie w polu, niech nie zawraca.
32 Pamiętajcie o żonie Lota.
33 Kto będzie próbował zachować swoje życie, straci je, a kto je straci, ocali je.
34 Mówię wam: tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu; jeden zostanie wzięty, a drugi zostawiony.
35 Dwie będą razem mleć; jedna zostanie wzięta, a druga zostawiona.
37 Zapytali Go: "Gdzie, Panie?" Odpowiedział im: "Gdzie są zwłoki, tam zbiorą się także sępy".
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Komentarz do Ewangelii
Gotowi na dzień Syna Człowieczego
Za dni Noego ludzie jedli, pili i zawierali małżeństwa. Za dni Lota kupowali, sprzedawali, sadzili i budowali. Jezus wymienia czynności wypełniające zwyczajne życie. Właśnie pośród nich nadchodzi dzień, który wszystko przerywa. Słuchając Ewangelii, przyjrzyjmy się własnej codzienności. Mamy plany, obowiązki i sprawy wymagające uwagi. Czy pośród nich zachowujemy pamięć o Bogu i o spotkaniu, ku któremu prowadzi nasze życie?
Potop wytracił wszystkich, a na Sodomę spadł deszcz ognia i siarki. Te obrazy niosą powagę sądu. Jezus odnosi je do dnia objawienia Syna Człowieczego. Jego słowa wzywają nas do gotowości wobec przyszłości, której daty nie znamy. Katechizm przypomina, że znajomość czasów wyznaczonych przez Ojca nie została nam powierzona. Możemy natomiast przyjąć łaskę potrzebną do wiernego przeżycia dzisiejszego dnia.
Polecenie dla osoby znajdującej się na dachu jest stanowcze: ma nie schodzić po rzeczy pozostawione w domu. Kto pracuje w polu, ma nie zawracać. W tej chwili potrzebna jest odpowiedź bez zwłoki. Możemy odnieść ten obraz do własnego przywiązania do posiadania. Gdy troska o rzeczy zajmuje całe myślenie, trudniej usłyszeć wezwanie Boga. Warto nazwać dobro, od którego uzależniliśmy poczucie bezpieczeństwa.
Jezus przypomina żonę Lota. Księga Rodzaju mówi, że obejrzała się za siebie i stała się słupem soli. To krótkie wspomnienie wzywa do poważnego potraktowania drogi ocalenia. W naszym życiu wiary również są decyzje wymagające pozostawienia zła za sobą. Jeśli rozpoznaliśmy grzech, prośmy o siłę do zerwania z nim i podejmijmy potrzebny krok. Nawrócenie potrzebuje także wytrwałości po pierwszej decyzji.
Kto próbuje zachować swoje życie, straci je, a kto je straci, ocali je. Przed tak wymagającym słowem stajemy jako uczniowie Jezusa, który oddał za nas życie. Uczymy się powierzać Mu własną drogę i wybierać miłość także wtedy, gdy wymaga kosztu. Może dzisiaj będzie nim rezygnacja z nieuczciwej korzyści, przyjęcie odpowiedzialności za błąd albo poświęcenie czasu osobie potrzebującej pomocy.
Dwóch znajduje się na jednym posłaniu, dwie wspólnie wykonują pracę. Ich los zostaje rozdzielony. Bliskość drugiego człowieka i wspólna codzienność spotykają się tu z osobistą odpowiedzialnością. Każdy z nas odpowiada przed Bogiem za własne życie. Wspólnota pomaga nam trwać w wierze, a słowo Pana wzywa także każdego osobiście. Zatrzymajmy się przy tej odpowiedzialności, zanim zaczniemy oceniać gotowość innych.
Uczniowie pytają, gdzie to nastąpi. Odpowiedź Jezusa przywołuje zwłoki i zbierające się sępy. To surowy obraz kończący surową przestrogę. Pozwólmy, aby poruszyła nasze sumienia. Katechizm uczy, że biblijne ostrzeżenia wzywają do odpowiedzialnego korzystania z wolności z myślą o wiecznym przeznaczeniu. Mamy czas, w którym możemy przyjąć nawrócenie. Przynieśmy Panu prawdę, od której najchętniej odwrócilibyśmy dziś uwagę.
Czuwanie może przyjąć bardzo konkretną postać. Jeśli potrzebujemy pojednania z Bogiem, przygotujmy się do spowiedzi. Jeśli komuś wyrządziliśmy krzywdę, zacznijmy ją naprawiać. Gdy zaniedbaliśmy modlitwę, znajdźmy dziś czas na słuchanie Ewangelii. Takie odpowiedzi wymagają naszej wolności i współdziałania z łaską. Prośmy o odwagę, aby podjąć to, co już rozpoznaliśmy, zamiast stale przesuwać decyzję na później.
Przyjście Syna Człowieczego nadaje powagę czasowi, który otrzymaliśmy. Przed Jezusem możemy stanąć z pragnieniem ocalenia i prośbą o miłosierdzie. On wzywa nas do wiernego życia właśnie teraz, pośród pracy, posiłków i spotkań. Powierzmy Mu nadchodzący dzień. Niech usłyszane słowo prowadzi do szczerego nawrócenia, uważnej modlitwy i miłości, którą potwierdzimy w najbliższej powierzonej nam sprawie.
Krótka modlitwa
Jezu, Synu Człowieczy, oczekujemy Twojego przyjścia i prosimy o miłosierdzie. Obudź nasze sumienia, uwolnij od przywiązania do grzechu i dodaj odwagi do nawrócenia. Ucz powierzać Ci życie i wiernie kochać pośród codziennych obowiązków. Niech czas, który nam dajesz, stanie się czasem odpowiedzi na Twoje słowo. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 17,26-37; KKK 673, 1036.