Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.
czwartek
Ewangelia na 12 listopada 2026
Wspomnienie św. Jozafata, biskupa i męczennika
Ewangelia
Łk 17,20-25Królestwo Boga jest pośród was
20 Zapytany przez faryzeuszów, kiedy przychodzi królestwo Boga, odpowiedział im: "Królestwo Boga nie przychodzi tak, by można było je wypatrzyć,
21 ani nie powiedzą: Oto tutaj, albo: Tam. Oto bowiem królestwo Boga jest pośród was".
22 Do uczniów zaś powiedział: "Przyjdą dni, kiedy zapragniecie zobaczyć jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie.
23 Powiedzą wam: Oto tam, oto tutaj. Nie idźcie i nie biegnijcie za nimi.
24 Bo jak błyskawica, gdy rozbłyśnie, świeci od jednego krańca nieba do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w Jego dniu.
25 Najpierw jednak musi On wiele wycierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie".
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Komentarz do Ewangelii
Królestwo pośród nas i nadzieja przyjścia Pana
Faryzeusze pytają Jezusa, kiedy przychodzi królestwo Boga. Chcą usłyszeć odpowiedź dotyczącą czasu, a On kieruje ich uwagę ku obecności: królestwo jest pośród nich. Przed słuchającymi stoi Jezus. W Jego słowie i działaniu Boże panowanie staje się bliskie. Ta scena zachęca nas, abyśmy również dzisiaj zwracali się ku Niemu. Własne pytania o przyszłość możemy przynieść Panu i słuchać tego, co mówi.
Królestwa nie da się wypatrzyć tak, aby ogłosić, że znajduje się tutaj albo tam. Jezus prowadzi słuchających do rozpoznania tego, co już się dzieje pośród nich. Katechizm uczy, że królestwo Chrystusa jest obecne w tajemnicy, a On sam pozostaje w swoim Kościele. Nasza wiara ma więc oparcie w żyjącym Panu. Spotykamy się z Nim w modlitwie, przyjmujemy Jego słowo i uczestniczymy w sakramentach.
Następnie Jezus zwraca się do uczniów. Zapowiada dni, kiedy zapragną zobaczyć jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczą. W oczekiwanie zostaje wpisana tęsknota. Znamy także takie chwile, gdy prosimy o odpowiedź i długo czekamy. Możemy wtedy pozostać przy Jezusie ze swoim pytaniem, zmęczeniem i nadzieją. Wierność dojrzewa przez powracanie do modlitwy również wówczas, gdy trudno nam dostrzec jej owoc.
Uczniowie usłyszą wezwania wskazujące to jedno, to drugie miejsce. Jezus mówi, aby za nimi nie biegli. Wobec religijnych sensacji potrzebujemy rozeznania. Zapowiedź nadzwyczajnego wydarzenia potrafi przyciągnąć więcej uwagi niż Ewangelia, którą już otrzymaliśmy. Zanim zaczniemy przekazywać kolejną wiadomość, sprawdźmy jej źródło i zapytajmy, ku czemu nas kieruje. Wiara potrzebuje prawdy oraz trwania przy Chrystusie.
Obraz błyskawicy rozświetlającej niebo ukazuje, jak Jezus mówi o swoim dniu. Nie pozostanie on wydarzeniem dostępnym jedynie dla tych, którzy zdążyli pobiec we wskazane miejsce. Chrześcijańska nadzieja zwraca się ku przyjściu Chrystusa w chwale. Katechizm przypomina, że znajomość czasów ustalonych przez Ojca nie została nam powierzona. Odpowiadamy czuwaniem, modlitwą i wiernym życiem pośród obecnych obowiązków.
Królestwo jest już obecne, a zarazem oczekuje pełnego objawienia. Katechizm zachowuje obie te prawdy. Dlatego możemy radować się łaską otrzymaną od Pana i nadal modlić się o Jego przyjście. W Kościele doświadczamy również własnego grzechu, zranień i potrzeby oczyszczenia. Z tym wszystkim stajemy przed Chrystusem. Jemu powierzamy wspólnotę, prosząc o nawrócenie i o wytrwałość w nadziei.
Ostatnie zdanie dzisiejszej perykopy prowadzi ku cierpieniu. Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie. Jezus wiąże przyszłą chwałę z drogą, którą sam ma przejść. Przyjmując Jego słowo, stajemy również wobec tajemnicy krzyża. Zbawiciel odda życie za nas i zmartwychwstanie. Jego Pascha jest podstawą ufności, z którą powierzamy Mu własne życie.
Ta nadzieja sięga zwyczajnego dnia. Czekając na Pana, możemy uczciwie wykonać pracę, przyjść z pomocą choremu lub podjąć potrzebną rozmowę. Tak odpowiadamy na słowo Jezusa w miejscu, w którym żyjemy. Przyjrzyjmy się temu, co ostatnio odkładamy z powodu zajmowania się sprawami, na które nie mamy wpływu. Jedno wiernie spełnione zobowiązanie może stać się dzisiejszym wyrazem naszej gotowości.
Pozostańmy przy słowach o królestwie obecnym pośród słuchających. Chrystus jest blisko i wzywa do odpowiedzi już teraz. Możemy powierzyć Mu niepewność jutra, a dzisiejszy dzień przyjąć jako czas wiary oraz miłości. Prośmy o oczy uważne na Jego działanie i o serce wierne Ewangelii. Niech oczekiwanie na spotkanie z Nim prowadzi nas do modlitwy i troski o ludzi powierzonych naszej odpowiedzialności.
Krótka modlitwa
Jezu Chryste, Twojego przyjścia oczekujemy. Umacniaj naszą wiarę i ucz rozpoznawać Twoją obecność w Kościele. Chroń przed uleganiem religijnym sensacjom i prowadź do prawdy. Daj wytrwałość w modlitwie, nadzieję pośród prób i gotowość codziennej służby. Niech Twoje królestwo kształtuje nasze wybory. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 17,20-25; KKK 669, 671, 673.