Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.
sobota
Ewangelia na 7 listopada 2026
Dzień powszedni — 31. tydzień zwykły
Ewangelia
Łk 16,9-15Wierność w małym i służba jednemu Panu
9 A Ja wam mówię: "Zyskujcie sobie przyjaciół za pomocą niegodziwej mamony, aby gdy jej zabraknie, przyjęli was do wiecznych namiotów.
10 Kto jest wierny w najmniejszej sprawie, jest wierny także w wielkiej. A kto w najmniejszej sprawie jest niesprawiedliwy, także w wielkiej jest niesprawiedliwy.
11 Jeśli więc nie okazaliście się wierni w obchodzeniu się z niegodziwą mamoną, kto powierzy wam prawdziwe dobro?
12 A jeśli nie okazaliście się wierni w tym, co cudze, kto da wam to, co wasze?
13 Żaden sługa nie może służyć dwóm panom. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo do jednego przylgnie, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie".
14 Słuchali tego wszystkiego faryzeusze, którzy kochali pieniądze, i szydzili z Niego.
15 Powiedział im więc: "Wy przed ludźmi przedstawiacie siebie jako sprawiedliwych, lecz Bóg zna wasze serca. Bo to, co ludzie wysoko cenią, jest obrzydliwością w oczach Boga".
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Komentarz do Ewangelii
Wierni w małym, oddani jednemu Panu
Jezus mówi o przyjaciołach i wiecznych namiotach, a drogę ku nim łączy ze sposobem korzystania z mamony. Pieniądze, które można policzyć i wydać, mają znaczenie dla naszego życia przed Bogiem. Zatrzymajmy się przy tym połączeniu. W zwykłych decyzjach możemy dostrzec osobę potrzebującą pomocy, dotrzymać zobowiązania i zrezygnować z korzyści zdobytej cudzym kosztem. To właśnie tam staje się widoczna odpowiedź na słowo Pana.
Określenie niegodziwa mamona dotyka siły, z jaką bogactwo potrafi podporządkować sobie życie. Jezus każe korzystać z niego z myślą o ludziach i o przyszłości sięgającej dalej niż posiadanie. Gdy mamony zabraknie, pozostaje sprawa naszego przyjęcia do wiecznych namiotów. Uczymy się więc hojności przed Bogiem, któremu zawierzamy zbawienie. Dobra materialne mogą służyć miłości bliźniego, a przez nią dojrzewa nasza odpowiedź na otrzymaną łaskę.
Potem słyszymy o wierności w najmniejszej sprawie. Łatwo czekać na wielką okazję, w której okażemy odwagę i uczciwość. Tymczasem mamy przed sobą drobne należności, cudze rzeczy i słowo dane komuś, kto na nas liczy. Chrystus każe poważnie potraktować te sprawy. Możemy już dziś oddać pożyczony przedmiot, wyjaśnić pomyłkę korzystną dla nas albo wykonać pracę z taką starannością, jakiej sami oczekujemy.
Dwa pytania Jezusa dotyczą powierzenia prawdziwego dobra i otrzymania tego, co własne. W obu powraca wierność wobec tego, czym dysponujemy teraz. Katechizm nazywa posiadacza dóbr zarządcą Opatrzności, który ma przynosić pożytek także innym. Taka perspektywa pomaga przyjrzeć się naszym przyzwyczajeniom. Czy korzystając z czasu, zdolności i rzeczy, pamiętamy o powierzonych nam ludziach? Co wymaga dziś rzetelnego uporządkowania lub uczciwej naprawy?
Żaden sługa nie może służyć dwóm panom. Jezus opisuje miłość, nienawiść, przylgnięcie i pogardę, aby ukazać powagę tej niemożności. Służba Bogu wymaga pierwszeństwa, które obejmuje również sposób zarabiania i wydawania pieniędzy. Możemy zatroszczyć się o utrzymanie rodziny i planować potrzebne wydatki, zachowując posłuszeństwo przykazaniom. W chwili konfliktu sumienie przypomina, że opłacalność nie rozstrzyga o tym, co powinniśmy uczynić.
Katechizm mówi wprost o bałwochwalstwie polegającym na zajęciu miejsca Boga przez stworzenie, także pieniądze. To wezwanie do rachunku sumienia. Czy lęk przed stratą zamyka nas na każde dobro wymagające dzielenia się? Czy dodatkowy zysk usprawiedliwia w naszych oczach nieuczciwość? W modlitwie możemy oddać Panu własne przywiązania. Adorując Go, uczymy się uznawać Jego panowanie również nad decyzjami, których nie widzą inni.
Słuchający Jezusa faryzeusze kochają pieniądze i szydzą z Niego. Ta reakcja pozwala zobaczyć, jak niewygodne słowo może zostać odsunięte przez drwinę. My także potrafimy obrócić wymaganie Ewangelii w żart lub natychmiast wskazać kogoś, kto postępuje gorzej. Zostańmy jednak przez chwilę przy własnej odpowiedzi. Pan mówi również do nas. Możemy pozwolić, aby Jego słowo ujawniło to, czego dotąd nie chcieliśmy nazwać.
Bóg zna wasze serca. Przed Nim nie wystarczy przedstawić siebie jako sprawiedliwych. Jezus nazywa obrzydliwością w oczach Boga to, co ludzie wysoko cenią. Jego osąd każe nam przejrzeć miary, według których zabiegamy o uznanie. Sukces zdobyty przez krzywdę nie staje się dobrem dzięki oklaskom. Potrzebujemy prawdy, która prowadzi do skruchy, wyznania grzechu i możliwej naprawy. Tak odpowiadamy Bogu, który zna nas do końca.
Powróćmy na koniec do najmniejszej sprawy, w której możemy dziś dochować wierności. Niech będzie nią uczciwe rozliczenie, oddana należność lub dyskretna pomoc potrzebującemu. Przynieśmy ten zamiar Chrystusowi i prośmy o siłę do wykonania. Chcemy służyć jednemu Panu, przyjmować Jego miłosierdzie i pozwalać, by ono kształtowało nasze postępowanie. Z taką nadzieją możemy rozporządzać otrzymanym dobrem, pamiętając o przyszłości, którą powierzamy Bogu.
Krótka modlitwa
Panie Jezu, Ty znasz nasze serca. Uwolnij nas od służenia pieniądzom i od szukania uznania za cenę prawdy. Daj wierność w małych sprawach, uczciwość wobec cudzej własności i hojność dla potrzebujących. Pomóż przyjąć Twoje słowo, wyznać grzech i naprawić wyrządzoną krzywdę. Chcemy we wszystkim służyć Tobie. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 16,9-15; KKK 2113, 2404.