Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

sobota

Czytania na 7 listopada 2026

Dzień powszedni — 31. tydzień zwykły

31. tydzień zwykłyRok A / II

Flp 4,10-19 Ps 112 (111),1b-2.5-6.8a i 9 (R.: por. 1b) Por. 2 Kor 8,9 Łk 16,9-15

Pierwsze czytanie

Flp 4,10-19

Wdzięczność za pomoc i siła w Panu

10 Bardzo ucieszyłem się w Panu, że wreszcie na nowo rozkwitła wasza troska o mnie. Wprawdzie troszczyliście się o mnie także wcześniej, ale brakowało wam sposobności.

11 Nie mówię tego z powodu niedostatku, bo nauczyłem się być zadowolonym z warunków, w jakich żyję.

12 Umiem żyć w niedostatku, umiem też żyć w obfitości. W każdej sytuacji i we wszystkich warunkach jestem zaprawiony: zarówno w sytości, jak i w głodzie, zarówno w obfitości, jak i w niedostatku.

13 Mam siłę do wszystkiego w Tym, który mnie umacnia.

14 Jednak dobrze uczyniliście, dzieląc ze mną mój ucisk.

15 Wy także wiecie, Filipianie, że na początku głoszenia Ewangelii, gdy wyszedłem z Macedonii, żaden Kościół poza wami jednymi nie miał ze mną wspólnego rachunku dawania i otrzymywania.

16 Nawet gdy byłem w Tesalonice, raz i drugi przysłaliście mi to, czego potrzebowałem.

17 Nie szukam daru, lecz szukam owocu, który pomnaża się na waszym rachunku.

18 Otrzymałem wszystko i mam w obfitości. Jestem w pełni zaopatrzony, odkąd otrzymałem od Epafrodyta wasze dary, miłą woń, ofiarę godną przyjęcia i miłą Bogu.

19 Bóg mój zaspokoi każdą waszą potrzebę według swojego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Ps 112 (111),1b-2.5-6.8a i 9 (R.: por. 1b)

Błogosławiony człowiek, który boi się Pana

Refren: Błogosławiony ten, kto boi się Pana.

1b Błogosławiony człowiek, który boi się Pana; w Jego przykazaniu będzie znajdował wielką radość.

2 Możne na ziemi będzie jego potomstwo; pokolenie prawych będzie błogosławione.

Refren: Błogosławiony ten, kto boi się Pana.

5 Dobry jest człowiek, który okazuje litość i pożycza; będzie z rozwagą ważył swoje słowa.

6 Bo nigdy się nie zachwieje; sprawiedliwy pozostanie w wiecznej pamięci.

Refren: Błogosławiony ten, kto boi się Pana.

8a Umocnione jest jego serce; nie zachwieje się.

9 Rozdzielił dobra, dał ubogim; jego sprawiedliwość trwa na wieki wieków, a jego róg zostanie wywyższony w chwale.

Refren: Błogosławiony ten, kto boi się Pana.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Aklamacja przed Ewangelią

Por. 2 Kor 8,9

Ubóstwo Chrystusa staje się naszym bogactwem

Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus Chrystus, choć był bogaty, ze względu na was stał się ubogi, abyście dzięki Jego ubóstwu stali się bogaci.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Własne opracowanie do aklamacji z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 16,9-15

Wierność w małym i służba jednemu Panu

9 A Ja wam mówię: "Zyskujcie sobie przyjaciół za pomocą niegodziwej mamony, aby gdy jej zabraknie, przyjęli was do wiecznych namiotów.

10 Kto jest wierny w najmniejszej sprawie, jest wierny także w wielkiej. A kto w najmniejszej sprawie jest niesprawiedliwy, także w wielkiej jest niesprawiedliwy.

11 Jeśli więc nie okazaliście się wierni w obchodzeniu się z niegodziwą mamoną, kto powierzy wam prawdziwe dobro?

12 A jeśli nie okazaliście się wierni w tym, co cudze, kto da wam to, co wasze?

13 Żaden sługa nie może służyć dwóm panom. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo do jednego przylgnie, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie".

14 Słuchali tego wszystkiego faryzeusze, którzy kochali pieniądze, i szydzili z Niego.

15 Powiedział im więc: "Wy przed ludźmi przedstawiacie siebie jako sprawiedliwych, lecz Bóg zna wasze serca. Bo to, co ludzie wysoko cenią, jest obrzydliwością w oczach Boga".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Przyjąć pomoc i dzielić się otrzymanym dobrem

Paweł cieszy się, że troska Filipian o niego znów mogła przyjąć widzialną postać. Pamięta, że wcześniej również o nim myśleli, choć brakowało im sposobności. W tych słowach jest wdzięczność i uważność na sytuację darczyńców. Tak możemy patrzeć na dobro otrzymywane od innych. Zanim uznamy czyjeś milczenie za obojętność, spróbujmy zobaczyć jego możliwości. A gdy pomoc nadejdzie, przyjmijmy ją z wdzięcznością.

Apostoł zna niedostatek i obfitość, sytość i głód. Mówi, że siłę otrzymuje od Tego, który go umacnia. Jego świadectwo dojrzewało w różnych warunkach. Możemy przynieść Chrystusowi także własną niepewność: rachunki, ograniczenia, zmęczenie pracą. W modlitwie prośmy o potrzebną pomoc i o wierność w tym, co dziś możemy podjąć. Siła otrzymywana od Pana pozwala trwać przy Nim również pośród braku.

Zaraz potem Paweł dziękuje Filipianom, że dzielili jego ucisk. Oparcie w Chrystusie łączy się z przyjęciem pomocy wspólnoty. Nieraz trudno nam pokazać własną potrzebę, zwłaszcza gdy zwykle pomagamy innym. Dzisiejsze czytanie zostawia miejsce także dla nas jako obdarowanych. Możemy poprosić o wsparcie, przyjąć posiłek, rozmowę lub pomoc w obowiązkach. Wdzięczność umacnia więź, przez którą konkretna troska dociera do potrzebującego.

W pamięci Apostoła pozostają Tesalonika, powtarzana pomoc i Epafrodyt, który przyniósł dary. Ofiarność ma tu imiona i swoją historię. Paweł nazywa dar miłą wonią i ofiarą miłą Bogu. Cieszy się także owocem wzrastającym po stronie ofiarodawców. Dobro, którym dzielimy się z bliźnim, dotyka również naszego serca. Uczymy się zauważać jego potrzeby i odpowiadać miłością, która kosztuje część własnego czasu lub posiadanych dóbr.

Psalm błogosławi człowieka, który boi się Pana i znajduje radość w Jego przykazaniu. Ukazuje go jako kogoś, kto okazuje litość, pożycza i obdarza ubogich. Wiara wyraża się w sposobie korzystania z tego, co mamy. Pojawia się też rozwaga w słowach. Pomagając, możemy uszanować godność drugiego człowieka: bez upokarzającego wypytywania, wypominania dawnych win czy rozgłaszania jego trudności. Miłosierdzie obejmuje również sposób udzielania daru.

Ewangelia przenosi tę uwagę na wierność w najmniejszej sprawie. Chrystus mówi o powierzonych dobrach i stawia wyraźne wymaganie: nie możemy służyć Bogu i mamonie. Sprawdźmy, czemu służą nasze decyzje dotyczące pieniędzy. Czy pozwalają uczciwie wypełniać obowiązki i wspierać potrzebujących? Czy pragnienie posiadania nie zaczyna usprawiedliwiać krzywdy? Przed Panem możemy nazwać wybór, w którym potrzebujemy powrócić do prawdy i sprawiedliwości.

Katechizm przypomina, że posiadacz dóbr jest zarządcą Opatrzności, odpowiedzialnym za przynoszenie pożytku innym, przede wszystkim swojej rodzinie. Ta odpowiedzialność zaczyna się blisko: przy wspólnym stole, w rzetelnym rozliczeniu i w trosce o osobę zależną. W nauczaniu Kościoła jałmużna jest świadectwem miłości braterskiej oraz czynem sprawiedliwości miłym Bogu. Możemy poszukać konkretnej potrzeby i wyznaczyć pomoc, której rzeczywiście będziemy umieli dochować.

Aklamacja kieruje nas ku Jezusowi Chrystusowi, który ze względu na nas stał się ubogi, abyśmy dzięki Jego ubóstwu stali się bogaci. Najpierw sami zostajemy obdarowani. Przyjmujemy miłość Pana, Jego słowo i łaskę, z której wyrasta odpowiedź wiary. Przed taką hojnością możemy porzucić przekonanie, że wszystko zawdzięczamy wyłącznie sobie. Otrzymane dobro zaprasza nas do wdzięczności i dzielenia się nim z innymi.

Pomyślmy dziś o jednej osobie, dzięki której doświadczyliśmy pomocy. Możemy jej podziękować lub powierzyć ją Bogu w modlitwie. Potem rozejrzyjmy się za kimś, komu sami potrafimy ulżyć. Paweł zachowuje wdzięczną pamięć o Filipianach, a ich dar staje się częścią głoszenia Ewangelii. Także nasze niewielkie dobro może służyć większej wspólnocie. Oddajmy je Panu z prośbą o serce wierne, wolne i gotowe kochać.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, dziękujemy Ci za ludzi, przez których otrzymujemy pomoc. Ucz nas przyjmować ją z wdzięcznością i dostrzegać potrzeby bliźnich. Umacniaj w niedostatku, strzeż przed pychą w obfitości i dawaj wolność dzielenia się dobrem. Niech nasze dary oraz codzienna wierność służą Tobie i wspólnocie, którą gromadzisz. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Flp 4,10-19; Łk 16,9-15; KKK 2404, 2447.