Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

wtorek

Ewangelia na 3 listopada 2026

Wspomnienie dowolne św. Marcina de Porres, zakonnika

31. tydzień zwykłyRok A / II

Łk 14,15-24

Ewangelia

Łk 14,15-24

Zaproszeni na wielką ucztę

15 Gdy jeden ze współbiesiadników to usłyszał, powiedział do Jezusa: "Błogosławiony ten, kto będzie jadł chleb w królestwie Boga".

16 On zaś mu powiedział: "Pewien człowiek urządzał wielką ucztę i zaprosił wielu.

17 Gdy nadeszła pora uczty, posłał swojego niewolnika, aby powiedział zaproszonym: Przychodźcie, bo już jest gotowe.

18 Wszyscy jak jeden zaczęli się wymawiać. Pierwszy powiedział mu: Kupiłem pole i muszę wyjść je obejrzeć. Proszę cię, uznaj mnie za usprawiedliwionego.

19 Inny powiedział: Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować. Proszę cię, uznaj mnie za usprawiedliwionego.

20 Jeszcze inny powiedział: Ożeniłem się i dlatego nie mogę przyjść.

21 Niewolnik wrócił i oznajmił to swojemu panu. Wtedy gospodarz rozgniewał się i powiedział do swojego niewolnika: Wyjdź szybko na place i uliczki miasta i przyprowadź tu ubogich, ludzi z niepełnosprawnościami, niewidomych i chromych.

22 Niewolnik powiedział: Panie, zrobiono to, co poleciłeś, a jeszcze jest miejsce.

23 Pan powiedział do niewolnika: Wyjdź na drogi i wzdłuż ogrodzeń i przynaglaj ludzi do wejścia, aby mój dom się zapełnił.

24 Bo mówię wam: żaden z tamtych zaproszonych mężczyzn nie skosztuje mojej uczty".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Jeszcze jest miejsce – odpowiedź na zaproszenie

Jeden ze współbiesiadników nazywa błogosławionym tego, kto będzie jadł chleb w królestwie Boga. Jezus odpowiada przypowieścią. Wielka uczta jest przygotowana, wielu ludzi zostało zaproszonych, a niewolnik wychodzi z wiadomością, że nadeszła pora. Słuchamy tej sceny jako ludzie, do których także dociera Boże wezwanie. Chcemy kiedyś należeć do wspólnoty zbawionych. Dzisiejsze słowo kieruje nas ku odpowiedzi, którą dajemy Panu już teraz.

Zaproszeni zaczynają się wymawiać. Pierwszy kupił pole, drugi pięć par wołów, trzeci się ożenił. Jezus przywołuje sprawy bliskie ludzkiemu życiu: własność, pracę i rodzinę. W przypowieści stają się one powodami odmowy właśnie w chwili wezwania. Rozpoznajemy to napięcie, gdy każda nowa sprawa wydaje się pilniejsza od modlitwy lub nawrócenia. Prośmy o uczciwość, aby zobaczyć, czemu rzeczywiście oddajemy pierwszeństwo i czas.

Dwaj pierwsi proszą, by uznać ich za usprawiedliwionych. Ich wypowiedzi brzmią uprzejmie, a jednak pozostają odmową. Także my potrafimy mówić o Bogu z szacunkiem, zostawiając Jego słowo bez odpowiedzi. Czasem chodzi o pojednanie, które odkładamy od miesięcy, albo o niedzielną Mszę świętą, dla której wciąż brakuje miejsca. Nazwijmy konkretną sprawę przed Panem i poprośmy o łaskę wierności w najbliższym kroku.

Gospodarz reaguje gniewem i wydaje nowe polecenie. Niewolnik ma szybko wyjść na place oraz uliczki miasta. Zaproszenie dociera do ubogich, ludzi z niepełnosprawnościami, niewidomych i chromych. Słyszymy wyliczenie konkretnych osób, które mają znaleźć się w domu. Nasza wspólnota może uczyć się tej gościnności przez uważność na rzeczywiste potrzeby: pomoc w dotarciu do kościoła, spokojne towarzyszenie i miejsce przy wspólnym stole.

Niewolnik wraca z wiadomością, że polecenie zostało wykonane, a jeszcze jest miejsce. Gospodarz posyła go dalej, na drogi i wzdłuż ogrodzeń. Widzimy pragnienie zapełnienia domu i zaproszenie sięgające poza dotychczasowy krąg. Katechizm uczy, że wszyscy są powołani do wejścia do królestwa. Ta powszechność porusza również nas: pamiętajmy o osobach samotnych, nowych w parafii i pozostających daleko od praktyki wiary.

Polecenie przynaglania do wejścia wyraża usilne zaproszenie. W służbie Ewangelii potrzebujemy gorliwości i wytrwałości, połączonych z szacunkiem dla wolności człowieka. Katechizm jasno uczy, że odpowiedź wiary ma być wolna i nikt nie może być do niej zmuszany wbrew swojej woli. Możemy zaprosić, wyjaśnić, zaproponować wspólne przyjście i pozostać gotowi do rozmowy. Miłość pomaga bliźniemu usłyszeć wezwanie oraz odpowiedzieć na nie osobiście.

Przypowieść kończy się ostrzeżeniem: żaden z tamtych zaproszonych nie skosztuje uczty. Odmowa ma konsekwencje. Słyszymy te słowa jako wezwanie do nawrócenia, zanim kolejne usprawiedliwienia utrwalą się w naszym życiu. Według Katechizmu przypowieści domagają się radykalnego wyboru, a słowom mają odpowiadać czyny. Przyjmijmy tę powagę na modlitwie. Prośmy, by Pan wydobył nas z obojętności i umocnił gotowość pójścia za Nim.

Obok pytania o nasze przyjście pojawia się pytanie o gotowość zapraszania innych. Niewolnik wraca do gospodarza i wyrusza zgodnie z jego poleceniem. Nasze świadectwo również potrzebuje słuchania Pana. Możemy włączyć kogoś do wspólnej modlitwy, odwiedzić osobę, która od dawna pozostaje sama, albo pomóc pokonać przeszkodę w uczestnictwie we Mszy. Takie czyny wymagają czasu, cierpliwości i zainteresowania człowiekiem, którego spotykamy.

Powróćmy do wieści, że uczta jest gotowa. Dobra nowina o królestwie dociera do nas dzisiaj, pośród zwyczajnych zajęć. Znajdźmy chwilę na słuchanie słowa i podejmijmy dobro, do którego ono nas wzywa. Jezus zaprasza również utrudzonych i obciążonych. Możemy przyjść do Niego z własną słabością, prosić o przebaczenie i zacząć od odpowiedzi, która będzie miała konkretny wyraz w naszym życiu.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, dziękujemy za zaproszenie do Twojego królestwa. Przebacz nam odmowy ukryte za usprawiedliwieniami. Daj serce gotowe do nawrócenia i odwagę, by odpowiedzieć na Twoje słowo. Ucz nas gościnności wobec ubogich i opuszczonych oraz cierpliwego zapraszania tych, którzy są daleko. Prowadź nas do uczty życia z Tobą. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 14,15-24; Mt 11,28; KKK 160, 543-546.