Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

sobota

Ewangelia na 24 października 2026

Dzień powszedni — 29. tydzień zwykły

29. tydzień zwykłyRok A / II

Łk 13,1-9

Ewangelia

Łk 13,1-9

Wezwanie do nawrócenia i drzewo bez owocu

1 W tym właśnie czasie przybyli niektórzy i opowiedzieli Mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z ich ofiarami.

2 Odpowiedział im: "Sądzicie, że ci Galilejczycy okazali się większymi grzesznikami niż wszyscy inni Galilejczycy, ponieważ doznali takiego cierpienia?

3 Nie, mówię wam, lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie.

4 Albo tych osiemnastu, na których upadła wieża w Siloam i zabiła ich: sądzicie, że okazali się większymi winowajcami niż wszyscy inni mieszkańcy Jeruzalem?

5 Nie, mówię wam, lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie".

6 Opowiedział też taką przypowieść: "Ktoś miał w swojej winnicy zasadzone drzewo figowe. Przyszedł szukać na nim owocu, ale nie znalazł.

7 Powiedział więc do uprawiającego winnicę: Oto już trzy lata przychodzę szukać owocu na tym drzewie figowym i nie znajduję. Wytnij je! Po co jeszcze wyjaławia ziemię?

8 Ten zaś odpowiada mu: Panie, zostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię i obłożę nawozem.

9 A jeśli w przyszłości wyda owoc… Jeśli zaś nie, wytniesz je".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Cierpliwość Boga i nasza odpowiedź

Wiadomość o Galilejczykach zabitych przez Piłata staje się początkiem trudnej rozmowy. Jezus słyszy o ludziach, których krew zmieszano z ich ofiarami. Nie potwierdza, że byli większymi grzesznikami niż pozostali. Potem przypomina osiemnastu zabitych przez wieżę w Siloam i odrzuca podobny wniosek o ich winie. Nie otrzymujemy pozwolenia, aby z samej tragedii wyprowadzać osąd serca jej ofiar.

Łatwo zatrzymać się przy pytaniu, co inni musieli zrobić, skoro spotkało ich nieszczęście. Jezus kieruje spojrzenie słuchaczy ku ich własnej odpowiedzi Bogu. Kiedy dochodzi do nas wiadomość o cierpieniu, możemy zacząć od modlitwy, współczucia i pomocy. Potrzebujemy też pokory wobec tego, czego nie wiemy. Cudzy ból nie staje się miarą, która pozwala nam poczuć się sprawiedliwszymi.

Dwukrotnie powraca ostrzeżenie: jeśli się nie nawrócicie, wszyscy zginiecie. Słowo Jezusa jest wymagające również dla nas. Uznanie miłosierdzia Boga nie zwalnia z odpowiedzi na Jego wezwanie. Katechizm mówi o odpowiedzialnym korzystaniu z wolności wobec wiecznego przeznaczenia i o pilności nawrócenia. Możemy przyjąć tę powagę, wracając do Pana z nadzieją i prosząc o pomoc potrzebną do zmiany życia.

Jezus dodaje przypowieść o drzewie figowym zasadzonym w winnicy. Gospodarz przychodzi szukać owocu i go nie znajduje. Nie brak mu zainteresowania drzewem; właśnie oczekiwanie owocu staje się osią rozmowy. Ten obraz pozwala zapytać o dobro, które powinno dojrzewać w naszym życiu. Słuchanie słowa potrzebuje dalszego ciągu w uczciwości, miłosierdziu i wierności konkretnym zobowiązaniom.

Trzy lata poszukiwania owocu pokazują, że problem trwa. Możemy rozpoznać tu własne odwlekanie: grzech, z którym oswoiliśmy się tak bardzo, że przestaliśmy go nazywać, albo zaniedbanie zawsze odkładane na później. Gospodarz mówi o wycięciu drzewa. Przypowieść nie pozwala traktować braku odpowiedzi jako sprawy obojętnej. Potrzebujemy uczciwie stanąć przed Bogiem i przyznać, gdzie nasze życie rozmija się z Jego słowem.

Uprawiający winnicę prosi o jeszcze jeden rok. Chce okopać drzewo i obłożyć je nawozem. Jego prośbie towarzyszy zapowiedź pracy, dzięki której pojawia się możliwość owocowania. Tak możemy patrzeć na otrzymaną pomoc: cierpliwe upomnienie, dobrą radę, modlitwę wspólnoty, sakrament pojednania. Przyjęcie tej troski bywa trudne, gdy podważa nasze usprawiedliwienia. Może jednak otworzyć drogę do rzeczywistej zmiany.

Katechizm przypomina, że nawrócenie jest najpierw działaniem łaski Boga, który daje siłę, aby rozpocząć od nowa. Wewnętrzny powrót prowadzi do widzialnych czynów. Możemy więc prosić o nowe serce i równocześnie podejmować naprawę: oddać należność, uznać krzywdę, zrezygnować z kłamstwa. Nie zapewniamy sobie przebaczenia własnym osiągnięciem. Odpowiadamy na miłosierdzie, które wzywa nas do życia w prawdzie.

Zakończenie przypowieści pozostaje otwarte. Jeśli drzewo wyda owoc, oczekiwanie spełni swój cel; jeśli nie, padnie decyzja o wycięciu. Jezus nie opowiada, co wydarzyło się później. My także nie powinniśmy zamieniać darowanej cierpliwości w pewność, że odpowiedź jest zbędna. Bóg nie przeznacza nikogo do potępienia. Zaprasza do powrotu, w którym nasza wolna odpowiedź ma rzeczywiste znaczenie.

Przynieśmy dziś Panu jedną sprawę wymagającą nawrócenia. Nazwijmy ją bez porównywania się z innymi i poprośmy o łaskę konkretnego kroku. Możemy przygotować się do spowiedzi, rozpocząć naprawę albo przyjąć pomoc, którą dotąd odrzucaliśmy. W obrazie troski o drzewo słyszymy nadzieję: czas może jeszcze stać się czasem owocowania. Odpowiedzmy na wezwanie Jezusa teraz, powierzając się Jego miłosierdziu.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, chroń nas przed osądzaniem cierpiących i przed odkładaniem własnego nawrócenia. Daj skruchę, nadzieję w Twoje miłosierdzie i siłę do rozpoczęcia od nowa. Pomóż przyjmować troskę, która prowadzi ku dobru, naprawiać krzywdy i wydawać owoc w codziennych czynach. Niech czas Twojej cierpliwości stanie się dla nas czasem wiernej odpowiedzi. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 13,1-9; KKK 1036-1037, 1431-1432.