Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

poniedziałek

Ewangelia na 19 października 2026

Dzień powszedni — 29. tydzień zwykły

29. tydzień zwykłyRok A / II

Łk 12,13-21

Ewangelia

Łk 12,13-21

Bogactwo wobec Boga

13 Ktoś z tłumu powiedział do Niego: "Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby podzielił się ze mną dziedzictwem".

14 On odpowiedział mu: "Człowieku, kto ustanowił Mnie nad wami sędzią albo rozjemcą?"

15 Powiedział do nich: "Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo życie człowieka, nawet gdy ma on wszystkiego w nadmiarze, nie zależy od tego, co posiada".

16 Opowiedział im też przypowieść: Ziemia pewnego bogatego człowieka wydała obfity plon.

17 Rozważał on w sobie, mówiąc: "Co zrobię? Nie mam gdzie zgromadzić moich plonów".

18 Powiedział: "Zrobię tak: zburzę moje spichlerze i zbuduję większe. Zgromadzę tam całe zboże i moje dobra,

19 i powiem mojej duszy: Duszo, masz wiele dóbr odłożonych na wiele lat. Odpoczywaj, jedz, pij i raduj się".

20 Bóg jednak powiedział do niego: "Głupcze, tej nocy zażądają od ciebie twojej duszy. To, co przygotowałeś, do kogo będzie należało?"

21 Tak jest z tym, kto gromadzi skarby dla siebie, a nie jest bogaty wobec Boga.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Większe spichlerze nie zapewnią życia

Ktoś z tłumu prosi Jezusa, aby polecił jego bratu podzielić się dziedzictwem. Przynosi sprawę, która dotyka majątku i rodzinnej relacji. Jezus odpowiada pytaniem o ustanowienie Go sędzią lub rozjemcą. Następnie zwraca się do słuchaczy z ostrzeżeniem przed wszelką chciwością. Nie otrzymujemy orzeczenia, który z braci ma rację. Słyszymy wezwanie do zbadania pragnienia, które może opanować serce każdego z nas.

Uważajcie i strzeżcie się wskazuje na potrzebę czujności. Chciwość potrafi ukryć się za rozsądnymi słowami o zabezpieczeniu przyszłości. Samo posiadanie dóbr i troska o dom nie są złem. Problem zaczyna się wtedy, gdy pragniemy gromadzić bez końca, a rzeczom podporządkowujemy prawdę i miłość. Możemy zapytać przed Bogiem, czy nasze zabieganie o więcej pozostawia miejsce na potrzeby ludzi, za których odpowiadamy.

Jezus opowiada o ziemi, która wydała obfity plon. Bohater przypowieści zastanawia się, gdzie go pomieścić. Postanawia zburzyć spichlerze i zbudować większe. Wszystkie dalsze plany odnoszą się do jego własnych dóbr i odpoczynku. W tej opowieści nie słyszymy dziękczynienia ani pytania o możliwość pomocy innym. Możemy zobaczyć w niej odbicie sytuacji, w której sukces stopniowo zawęża nasze spojrzenie.

Bogaty człowiek mówi do swojej duszy, że ma dobra na wiele lat. Chce odpoczywać, jeść, pić i cieszyć się życiem. Traktuje zapas rzeczy jak zapewnienie trwałości własnego istnienia. Tymczasem Pan już wcześniej powiedział, że życie nie zależy od posiadania, nawet gdy dóbr jest wiele. Żaden majątek nie pozwala nam rozporządzać czasem bez granic ani zagwarantować, że nadejdą wszystkie zaplanowane lata.

Słowo Boga o tej nocy przerywa przewidywania człowieka. Pytanie, do kogo będzie należało przygotowane dobro, odsłania jego kruchość. Jezus mówi poważnie o śmierci, aby skłonić nas do prawdziwego życia przed Bogiem. Możemy przyjąć to wezwanie bez szukania daty końca i bez rezygnowania z odpowiedzialnych planów. Chodzi o gotowość powierzenia Panu siebie i o uczciwe wykorzystanie czasu, który otrzymujemy.

Na końcu słyszymy o gromadzeniu skarbów dla siebie i o bogactwie wobec Boga. Kościół przypomina, że serce ma być wolne od przywiązania do majątku, które utrudnia miłość. Takiej wolności uczymy się w modlitwie i w konkretnych decyzjach. Możemy zrezygnować z niepotrzebnego zakupu, oddać należność lub podzielić się czymś, co rzeczywiście przyda się drugiemu człowiekowi. Wtedy dobro przestaje krążyć wyłącznie wokół nas.

Ubogi w duchu może z wdzięcznością przyjmować dary i szukać oparcia w Bogu. Duchowe ubóstwo nie zwalnia nas z troski o ludzi, którzy cierpią rzeczywisty niedostatek. Uczynki miłosierdzia obejmują pomoc w potrzebach ciała i ducha. Gdy widzimy głód, samotność albo chorobę, możemy ofiarować posiłek, odwiedziny lub czas na uważne wysłuchanie. Tak odpowiadamy na wezwanie do miłości, zamiast poprzestawać na słowach pocieszenia.

Przypowieść zaprasza nas także do uważności w rodzinnych sporach. Możemy upominać się o sprawiedliwość, a jednocześnie pilnować, by pragnienie zysku nie niszczyło relacji. Nie trzeba rozstrzygać każdej trudnej sprawy samotnie; pomocna może być uczciwa rozmowa i właściwe wsparcie. Przed Panem warto jednak nazwać również własną chciwość, jeśli ją rozpoznajemy, i prosić o serce zdolne do pojednania.

Przynieśmy dzisiaj Jezusowi jedną rzecz, której trzymamy się zbyt mocno. Może to być pieniądz, plan albo przekonanie, że nasze bezpieczeństwo zależy wyłącznie od tego, co mamy. Prośmy o wolność do miłości i wybierzmy konkretny gest hojności. Życie pozostaje darem Boga. Możemy je przeżywać we wdzięczności, odpowiedzialnie używając dóbr i szukając bogactwa, którego źródłem jest więź z Nim.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, strzeż nas przed wszelką chciwością. Pomóż troszczyć się o bliskich bez zamykania serca na innych i używać dóbr z wdzięcznością. Daj odwagę dzielenia się, naprawienia krzywdy i szukania pojednania. Przyjmij nasze plany i lęki; prowadź nas ku bogactwu wobec Boga i ku miłości, która odpowiada na ludzką potrzebę. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 12,13-21; KKK 2447, 2536, 2544-2546.