Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

niedziela

Ewangelia na 11 października 2026

Niedziela — 28. tydzień zwykły

28. tydzień zwykłyRok A / II

Mt 22,1-14

Ewangelia

Mt 22,1-14

Zaproszeni na wesele królewskiego syna

1 Jezus znów odpowiedział im, mówiąc w przypowieściach:

2 Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swojemu synowi.

3 Posłał swoje sługi, aby zwołali zaproszonych na wesele, lecz oni nie chcieli przyjść.

4 Ponownie posłał inne sługi z poleceniem: "Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę. Moje byki i tuczne zwierzęta zostały zabite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na wesele".

5 Oni jednak zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi zająć się swoim handlem.

6 Pozostali schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.

7 Król zaś rozgniewał się. Posłał swoje wojska, zgładził tamtych zabójców i spalił ich miasto.

8 Wtedy powiedział swoim sługom: "Wesele jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.

9 Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie".

10 Tamte sługi wyszły na drogi i zebrały wszystkich, których znalazły, złych i dobrych. Uczta weselna zapełniła się biesiadnikami.

11 Gdy król wszedł, aby zobaczyć biesiadników, dostrzegł tam człowieka, który nie był ubrany w szatę weselną.

12 Powiedział do niego: "Przyjacielu, jak wszedłeś tutaj, nie mając szaty weselnej?" On zaś zamilkł.

13 Wtedy król powiedział usługującym: "Zwiążcie mu nogi i ręce i wyrzućcie go w ciemność na zewnątrz. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów".

14 Wielu bowiem jest powołanych, lecz niewielu wybranych.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Zaproszenie, na które odpowiadamy życiem

Wesele królewskiego syna jest gotowe. Słudzy ruszają po zaproszonych, lecz ci nie chcą przyjść. Król ponawia wezwanie i mówi o przygotowanej uczcie. Początek przypowieści pozwala nam zobaczyć hojność Boga, który zaprasza do swojego królestwa. Dobro zostało przygotowane, zanim pojawiła się odpowiedź gości. Także nasza wiara zaczyna się od daru, który przyjmujemy.

Jeden z zaproszonych idzie na pole, drugi zajmuje się handlem. Ich codzienne sprawy mają dla nich większą wagę niż wezwanie na wesele. Ten szczegół może dotknąć naszego sposobu życia. Praca i obowiązki są potrzebne. Kiedy jednak każdą chwilę zajmuje to, co pilne, odkładamy modlitwę, niedzielną Mszę, rozmowę o własnym sumieniu. Z czasem coraz trudniej rozpoznać zaproszenie, które wcześniej wydawało się nam oczywiste.

Część zaproszonych posuwa się do znieważenia i zabicia sług. Potem słyszymy o gniewie króla, zgładzeniu zabójców i spaleniu miasta. Te słowa są trudne. W przypowieści odrzucenie wezwania i przemoc prowadzą do sądu. Jezus nie daje swoim uczniom nakazu odwetu. Ostrzega, że zło i odmowa nawrócenia mają rzeczywiste konsekwencje. Słuchając, potrzebujemy przede wszystkim przyjrzeć się własnej odpowiedzi na Boga.

Po odmowie pierwszych gości słudzy wychodzą na rozstaje dróg. Mają zaprosić wszystkich, których spotkają. Gromadzą złych i dobrych; uczta zapełnia się biesiadnikami. Nie dostajemy listy ludzi wystarczająco zasłużonych, aby wolno było ich wezwać. Katechizm przypomina, że wszyscy są powołani do królestwa. Jezus zaprasza grzeszników i daje im możliwość powrotu do Ojca.

To zaproszenie pozwala nam przyjść z prawdą o sobie. Nie musimy udawać, że nasze życie było bezbłędne. Możemy też przestać traktować innych jak ludzi, których Bóg z pewnością nie chce widzieć blisko siebie. Na drogach słudzy znajdują złych i dobrych. Zanim zaczniemy rozdzielać miejsca przy stole, usłyszmy wezwanie skierowane również do nas.

W drugiej części król dostrzega gościa bez szaty weselnej. Pyta go, jak wszedł, nie mając odpowiedniego stroju; gość milczy. Szatę możemy odczytać jako obraz odpowiedzi na zaproszenie, wyrażonej w nawróceniu i dobrych czynach. Samo znalezienie się wśród biesiadników nie wyczerpuje tej odpowiedzi. Przyjęta łaska ma kształtować sposób, w jaki żyjemy.

Nie chodzi tu o kupowanie Bożej przychylności własnymi osiągnięciami. Król wcześniej przygotował wesele i posłał sługi. Pierwszeństwo należy do daru. Odpowiedzią na niego jest jednak zgoda na przemianę: uczciwość tam, gdzie przywykliśmy do kłamstwa, pojednanie po krzywdzie, troska o osobę, którą omijaliśmy. Katechizm łączy przyjęcie zaproszenia do królestwa z wyborem potwierdzonym czynami.

Słowa o ciemności, płaczu i zgrzytaniu zębów nie pozwalają nam obrócić przypowieści w samą pochwałę towarzyskiego spotkania. Jezus mówi o zbawieniu i o możliwości odrzucenia daru. Nie jesteśmy uprawnieni do orzekania, kto z ludzi spotykanych na co dzień zostanie wykluczony. Możemy za to prosić, abyśmy sami nie traktowali Bożego wezwania lekko i mieli odwagę wyznać grzech.

Wielu jest powołanych, lecz niewielu wybranych. Końcowe zdanie nie daje nam rachunku liczby zbawionych ani podstawy do rozpaczy. Pozostawia pilne pytanie o naszą odpowiedź. Dzisiaj możemy podjąć zaniedbaną modlitwę, przygotować się do spowiedzi albo naprawić konkretną krzywdę. Powrót do Boga zaczyna się tam, gdzie przestajemy odkładać dobro, które już rozpoznaliśmy.

Wesele syna nadal pozostaje obrazem radości królestwa. Przyjmijmy zaproszenie z wdzięcznością i pozwólmy, by dotknęło naszych decyzji. Chrystus wzywa nas do życia z Nim i daje łaskę potrzebną do odpowiedzi. Możemy przyjść jako ludzie potrzebujący miłosierdzia i uczyć się miłości przy Jego stole.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, dziękujemy Ci, że zapraszasz nas do swojego królestwa. Przebacz nam obojętność i odkładanie odpowiedzi na Twoje słowo. Daj nam przyjmować Twoją łaskę z prawdą o sobie i gotowością do nawrócenia. Ucz nas miłości wyrażonej w czynach. Pomóż wracać do Ciebie i cieszyć się dobrem, które dla nas przygotowałeś. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Mt 22,1-14; KKK 543, 545-546.