Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

niedziela

Czytania na 11 października 2026

Niedziela — 28. tydzień zwykły

28. tydzień zwykłyRok A / II

Iz 25,6-10a Ps 23 (22),1b-3a.3b-4.5.6 (R.: Por. 6cd) Flp 4,12-14.19-20 Por. Ef 1,17-18 Mt 22,1-14

Pierwsze czytanie

Iz 25,6-10a

Bóg przygotuje ucztę i usunie śmierć

6 Pan Zastępów przygotuje na tej górze dla wszystkich narodów ucztę z tłustych potraw, ucztę winobrania, z tłustych potraw pełnych szpiku i z dojrzałego wina.

7 I usunie na tej górze zasłonę okrywającą wszystkich ludzi i płótno, które zaczął tkać nad wszystkimi narodami.

8 Usunie śmierć na wieki. Pan Bóg otrze łzę z każdej twarzy i zdejmie hańbę swojego ludu z całej ziemi, bo Pan przemówił.

9 W owym dniu padną słowa: "Oto nasz Bóg. Czekaliśmy na Niego i On nas zbawił. Oto Pan, na którego czekaliśmy. Będziemy się cieszyć i radować Jego zbawieniem".

10a Bo ręka Pana spocznie na tej górze.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Psalm responsoryjny

Ps 23 (22),1b-3a.3b-4.5.6 (R.: Por. 6cd)

Pan nas prowadzi i zastawia stół

Refren (por. w. 6cd): Na zawsze będę mieszkał w domu Pana.

1b Pan mnie prowadzi i niczego mi nie zabraknie.

2 Na pastwisku mnie osadził, nad wodą pokrzepienia mnie posilał.

3a Nawrócił moją duszę.

Refren: Na zawsze będę mieszkał w domu Pana.

3b Prowadził mnie ścieżkami sprawiedliwości ze względu na swoje imię.

4 Choćbym także szedł pośród cienia śmierci, nie będę bał się zła, bo Ty jesteś ze mną. Twoja laska i Twój kij mnie pocieszały.

Refren: Na zawsze będę mieszkał w domu Pana.

5 Zastawiłeś przed moimi oczami stół naprzeciw tych, którzy mnie dręczą. Namaściłeś olejkiem moją głowę; jakże wspaniały jest mój upajający kielich!

Refren: Na zawsze będę mieszkał w domu Pana.

6 Twoje miłosierdzie będzie podążać za mną przez wszystkie dni mojego życia, abym mieszkał w domu Pana przez długie dni.

Refren: Na zawsze będę mieszkał w domu Pana.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Drugie czytanie

Flp 4,12-14.19-20

Siła otrzymana od Tego, który umacnia

12 Umiem żyć w niedostatku, umiem też żyć w obfitości. W każdej sytuacji i we wszystkich warunkach jestem zaprawiony: zarówno w sytości, jak i w głodzie, zarówno w obfitości, jak i w niedostatku.

13 Mam siłę do wszystkiego w Tym, który mnie umacnia.

14 Jednak dobrze uczyniliście, dzieląc ze mną mój ucisk.

19 Bóg mój zaspokoi każdą waszą potrzebę według swojego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie.

20 Bogu zaś i naszemu Ojcu chwała na wieki wieków. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Aklamacja przed Ewangelią

Por. Ef 1,17-18

Poznać nadzieję Bożego powołania

Alleluja, alleluja, alleluja.

Niech Ojciec naszego Pana, Jezusa Chrystusa, rozjaśni nasze serca, abyśmy poznali nadzieję płynącą z Jego powołania.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Własna adaptacja do aklamacji na podstawie Ef 1,17-18 (SBLGNT). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Mt 22,1-14

Zaproszeni na wesele królewskiego syna

1 Jezus znów odpowiedział im, mówiąc w przypowieściach:

2 Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swojemu synowi.

3 Posłał swoje sługi, aby zwołali zaproszonych na wesele, lecz oni nie chcieli przyjść.

4 Ponownie posłał inne sługi z poleceniem: "Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę. Moje byki i tuczne zwierzęta zostały zabite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na wesele".

5 Oni jednak zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi zająć się swoim handlem.

6 Pozostali schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.

7 Król zaś rozgniewał się. Posłał swoje wojska, zgładził tamtych zabójców i spalił ich miasto.

8 Wtedy powiedział swoim sługom: "Wesele jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.

9 Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie".

10 Tamte sługi wyszły na drogi i zebrały wszystkich, których znalazły, złych i dobrych. Uczta weselna zapełniła się biesiadnikami.

11 Gdy król wszedł, aby zobaczyć biesiadników, dostrzegł tam człowieka, który nie był ubrany w szatę weselną.

12 Powiedział do niego: "Przyjacielu, jak wszedłeś tutaj, nie mając szaty weselnej?" On zaś zamilkł.

13 Wtedy król powiedział usługującym: "Zwiążcie mu nogi i ręce i wyrzućcie go w ciemność na zewnątrz. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów".

14 Wielu bowiem jest powołanych, lecz niewielu wybranych.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Uczta, przy której Bóg ociera łzy

Izajasz opisuje ucztę przygotowaną przez Boga. Jest na niej dobre jedzenie i wino; mają przyjść wszystkie narody. W samym środku tej obietnicy pojawiają się śmierć, łzy i hańba. Bóg chce ocalić tych, których zaprasza. Czytania tej niedzieli prowadzą nas ku nadziei, która obejmuje również to, z czym sami nie potrafimy sobie poradzić.

Na górze Pana spotykają się ludzie, których wcześniej dzieliły granice. Prorok powtarza, że obietnica dotyczy wszystkich narodów. Możemy usłyszeć w niej wezwanie do większej ufności wobec Boga i większej życzliwości wobec ludzi. Trudno cieszyć się zaproszeniem na Jego ucztę, a zarazem pragnąć, by przy stole zabrakło miejsca dla tych, których nie lubimy. Boża hojność podważa takie rachuby.

Słowa o usunięciu śmierci i otarciu łez mają ciężar większy niż doraźne pocieszenie. Kościół oczekuje pełni królestwa, w której Bóg zamieszka ze swoim ludem, a śmierci i bólu już nie będzie. Ta nadzieja opiera się na zwycięstwie Chrystusa. Dzisiaj wciąż żegnamy bliskich i przeżywamy stratę. Możemy przynieść te łzy Bogu bez udawania, że obietnica przyszłego życia już teraz usuwa każdy ból.

Psalm prowadzi nas przez miejsca odpoczynku i cień śmierci. Modlący się znajduje oparcie w obecności Pana: Bóg idzie z nim, pociesza go, zastawia przed nim stół. Ta bliskość towarzyszy także drodze, która budzi lęk. Kiedy nie umiemy przewidzieć następnego dnia, możemy wrócić do prostego wyznania, że Pan jest z nami. Wierność Boga daje nam powód, by postawić kolejny krok.

Paweł zna zarówno niedostatek, jak i obfitość. Pisze o głodzie i sytości, o ucisku oraz pomocy otrzymanej od Filipian. W takich okolicznościach wyznaje, że ma siłę w Tym, który go umacnia. Słowa te dotyczą wytrwania w różnych warunkach życia. Nie są obietnicą spełnienia każdej ambicji. Chrystus umacnia Apostoła, aby pozostał wierny również wtedy, gdy brakuje mu potrzebnych rzeczy.

Wdzięczność Pawła wobec Filipian chroni nas przed pomyleniem ufności z samowystarczalnością. Apostoł przyjmuje ich udział w swoim ucisku jako dobro. Także my możemy potrzebować czyjejś pomocy: rozmowy, posiłku, wsparcia w chorobie. Przyjęcie jej nie odbiera wartości naszej wierze. Kiedy zaś sami mamy więcej, możemy dzielić się z potrzebującymi. W ten sposób odpowiedź na Bożą hojność staje się widoczna między nami.

Aklamacja jest prośbą o światło dla serc, abyśmy poznali nadzieję naszego powołania. Nie zawsze umiemy zobaczyć ją pośród pilnych spraw. Modlitwa daje nam sposobność, by znów skierować uwagę ku temu, do czego zaprasza Bóg. Warto powierzyć Mu jedną trudność, którą dziś nosimy, i prosić o siłę do wierności, nawet zanim przyjdzie jej rozwiązanie.

Ewangelia pokazuje gotowe wesele i ludzi, którzy odrzucają zaproszenie. Potem słudzy zbierają z dróg złych i dobrych. Wezwanie dociera szeroko, lecz jego przyjęcie domaga się odpowiedzi całego życia. Szata weselna pozwala odczytać potrzebę nawrócenia i czynów zgodnych z otrzymaną łaską. Możemy zacząć od sprawy, w której już wiemy, co należy zmienić, ale wciąż odkładamy decyzję.

W niedzielnej Eucharystii Chrystus jednoczy nas ze sobą. Msza Święta jest nierozdzielnie uobecnieniem Jego ofiary i ucztą Jego Ciała i Krwi. Spotykamy Zbawiciela, który oddał za nas życie i prowadzi nas ku pełni swojego królestwa. Przychodzimy z wdzięcznością i gotowością do nawrócenia. Otrzymany dar wzywa nas potem do troski o ludzi, których spotkamy poza kościołem.

Może dziś znajdzie się chwila, by odwiedzić kogoś pogrążonego w żałobie albo pomóc osobie, której brakuje podstawowych rzeczy. Nie musimy mieć odpowiedzi na wszystkie jej pytania. Możemy być blisko, słuchać i zrobić to, co rzeczywiście jest w naszym zasięgu. Nadzieja na Bożą ucztę dojrzewa również w takiej cierpliwej miłości.

Pan przygotowuje miejsce przy swoim stole i obiecuje otrzeć łzy. Z tą obietnicą możemy wracać do zwyczajnych obowiązków. Gdy przyjdzie niedostatek, prośmy Chrystusa o siłę. Gdy otrzymamy więcej, dzielmy się dobrem. A pośród jednego i drugiego zachowujmy wdzięczność za zaproszenie, którego źródłem jest Jego miłość.

Krótka modlitwa

Ojcze, dziękujemy Ci za zaproszenie do Twojego królestwa. Podtrzymuj nas nadzieją życia, w którym otrzesz łzy i usuniesz śmierć. Przez Chrystusa umacniaj nas w niedostatku i ucz wdzięczności w obfitości. Pomóż nam odpowiadać na Twoją łaskę nawróceniem i troską o potrzebujących. Prowadź nas do pełni radości przy Twoim stole. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Iz 25,6-10a; Mt 22,1-14; KKK 545, 1044, 1382.