Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.
poniedziałek
Czytania na 12 października 2026
Dzień powszedni — 28. tydzień zwykły
Pierwsze czytanie
Ga 4,22-24.26-27.31-5,1Chrystus wyzwolił nas ku wolności
22 Napisano bowiem, że Abraham miał dwóch synów: jednego z niewolnicy, a drugiego z kobiety wolnej.
23 Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała, a ten z kobiety wolnej dzięki obietnicy.
24 To należy rozumieć alegorycznie. Te kobiety są bowiem dwoma przymierzami. Jedno pochodzi z góry Synaj i rodzi do niewoli; jest nim Hagar.
26 Natomiast Jerozolima w górze jest wolna i ona jest naszą matką.
27 Napisano bowiem: "Raduj się, niepłodna, która nie rodzisz; wybuchnij okrzykiem i wołaj, ty, która nie doznajesz bólów rodzenia. Bo więcej jest dzieci opuszczonej niż tej, która ma męża".
31 Dlatego, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, lecz kobiety wolnej.
5,1 Ku wolności wyzwolił nas Chrystus. Trwajcie więc mocno i nie poddawajcie się ponownie jarzmu niewoli.
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Psalm responsoryjny
Ps 113 (112),1b-2.3-4.5a i 6-7 (R.: Por. 2a)Pan podnosi ubogiego
Refren (por. w. 2a): Niech imię Pana będzie błogosławione.
1b Chwalcie Pana, dzieci; chwalcie imię Pana.
2 Niech imię Pana będzie błogosławione odtąd i na wieki.
Refren: Niech imię Pana będzie błogosławione.
3 Od wschodu słońca aż do zachodu godne chwały jest imię Pana.
4 Pan jest wysoko ponad wszystkimi narodami, a Jego chwała ponad niebiosami.
Refren: Niech imię Pana będzie błogosławione.
5a Któż jest jak Pan, nasz Bóg?
6 Spogląda na to, co niskie, na niebie i na ziemi.
7 Podnosi nędzarza z ziemi, a z gnoju wywyższa ubogiego.
Refren: Niech imię Pana będzie błogosławione.
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła
Historyczna podstawa w domenie publicznej.
Aklamacja przed Ewangelią
Por. Ps 95 (94),8a.7dUsłyszeć głos Pana i otworzyć serce
Alleluja, alleluja, alleluja.
Nie zatwardzajcie waszych serc, jeśli dziś usłyszycie Jego głos.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Podstawa biblijna i doktrynalna
Własna adaptacja do aklamacji na podstawie historycznego Wujka 1923. · Źródło tekstu: Wikiźródła
Historyczna podstawa w domenie publicznej.
Ewangelia
Łk 11,29-32Znak Jonasza i wezwanie do nawrócenia
29 Gdy tłumy coraz liczniej się gromadziły, zaczął mówić: "To pokolenie jest pokoleniem złym. Szuka znaku, ale nie zostanie mu dany żaden znak poza znakiem Jonasza.
30 Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla Niniwitów, tak Syn Człowieczy będzie znakiem dla tego pokolenia.
31 Królowa Południa powstanie na sądzie wraz z mężczyznami tego pokolenia i ich potępi, ponieważ przybyła z krańców ziemi, aby słuchać mądrości Salomona. A oto tu jest coś większego niż Salomon.
32 Mieszkańcy Niniwy powstaną na sądzie wraz z tym pokoleniem i je potępią, ponieważ nawrócili się na głoszenie Jonasza. A oto tu jest coś większego niż Jonasz".
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Rozważanie czytań
Wolność, którą daje nam Chrystus
Na końcu dzisiejszego czytania pojawia się jarzmo: ciężar, który krępuje i każe iść wyznaczoną drogą. Paweł prosi, abyśmy nie poddawali mu się ponownie. Wcześniej jednak mówi o tym, co już uczynił Chrystus. Wyzwolił nas ku wolności. Od tego daru zaczyna się chrześcijańskie życie. Możemy stanąć przed Bogiem jako ludzie obdarowani, którzy mają odpowiedzieć na Jego miłość.
Droga do tego wyznania prowadzi przez opowieść o dwóch synach Abrahama. Apostoł zestawia narodzenie według ciała z narodzeniem dzięki obietnicy i sam wskazuje, że posługuje się alegorią. Przez obrazy niewolnicy i kobiety wolnej mówi o dwóch przymierzach. Czytamy te słowa w świetle sporu o przyjęcie Ewangelii. Nie dają nam prawa do pogardy wobec Hagar ani do osądzania wartości ludzi według ich pochodzenia.
Jerozolima w górze zostaje nazwana naszą matką. To obraz przynależności, którą otrzymujemy od Boga. Następujące po nim wezwanie do radości kieruje uwagę ku kobiecie niepłodnej i opuszczonej. Tam, gdzie po ludzku widać brak przyszłości, obietnica otwiera nadzieję. W tym zestawieniu Paweł uczy nas przyjmować Boże działanie. Nie przedstawia recepty na rozwiązanie każdego cierpienia ani obietnicy potomstwa dla każdej rodziny.
Psalm pozwala nam odpowiedzieć uwielbieniem. Imię Pana ma być błogosławione od wschodu słońca aż do zachodu. Jego chwała jest ponad niebiosami, a Jego spojrzenie sięga ku temu, co niskie. Pośród słów o wielkości Boga staje człowiek ubogi, którego Pan podnosi z ziemi. Możemy przynieść Mu własne poniżenie i bezradność. Nie musimy najpierw nadać naszemu życiu piękniejszego wyglądu, aby je zobaczył.
Wolność otrzymana od Chrystusa sięga głębiej niż możliwość wybrania tego, na co mamy ochotę. Kościół wiąże ją z wyzwoleniem z niewoli grzechu przez krzyż Pana. Grzech potrafi zawęzić nasze życie do przymusu obrony siebie, ukrywania prawdy i ranienia innych. Chrystus otwiera drogę powrotu do Ojca. Jego łaska pomaga nam wybierać dobro także wtedy, gdy jest ono trudne i wymaga rezygnacji.
Dlatego wezwanie do wytrwania ma bardzo konkretny sens. Możemy powracać do nawyku liczenia na własną bezbłędność, jakby dopiero ona pozwalała prosić Boga o pomoc. Możemy też traktować przebaczenie jako powód, by niczego nie zmieniać. Paweł kieruje nas ku Chrystusowi, który wyzwala, i zarazem wzywa do mocnego trwania. Przyjęcie daru dojrzewa w wierności: w uczciwości, modlitwie, pojednaniu i odpowiedzialności za bliźnich.
Aklamacja prosi, byśmy nie zatwardzali serc, gdy słyszymy głos Pana. Serce może zamknąć się również w człowieku, który dobrze zna słowa wiary. Wtedy słuchamy czytań, lecz nie pozwalamy, by dotknęły naszego sposobu życia. Boża łaska szanuje naszą wolność i uzdalnia ją do odpowiedzi. Możemy poprosić o pomoc właśnie tam, gdzie bronimy się przed prawdą o swoim grzechu.
Ewangelia pokazuje Niniwitów, którzy nawrócili się na głoszenie Jonasza, oraz królową, która przybyła słuchać mądrości Salomona. Jezus przypomina te odpowiedzi ludziom domagającym się kolejnego znaku. Jest pośród nich Ktoś większy. Dzisiejsze słowo prowadzi nas więc od obietnicy do spotkania z Chrystusem. Możemy przestać odkładać odpowiedź na chwilę, w której otrzymamy jeszcze jedno niezwykłe potwierdzenie.
Początek takiej odpowiedzi bywa zwyczajny. Możemy uczciwie nazwać zło, z którego dotąd się tłumaczyliśmy, przygotować się do spowiedzi albo oddać to, co niesprawiedliwie zatrzymaliśmy. Jeśli potrzebujemy pomocy w zerwaniu z nałogiem, wolno nam po nią sięgnąć. Żaden z tych kroków nie kupuje Bożej miłości. Są sposobem przyjęcia wolności, którą Chrystus nam daje, abyśmy mogli kochać i żyć w prawdzie.
Krótka modlitwa
Panie Jezu, Ty wyzwoliłeś nas ku wolności. Ucz nas przyjmować Twoją obietnicę i trwać w Twojej łasce. Otwórz nasze serca na głos Ojca, podnieś nas z grzechu i pomóż nam odpowiadać miłością na otrzymany dar. Daj nam odwagę powrotu i wierność w zwyczajnych obowiązkach. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Ga 4,22-24.26-27.31-5,1; Łk 11,29-32; KKK 1741-1742.