Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

poniedziałek

Czytania na 2 listopada 2026

Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych

31. tydzień zwykłyRok A / II

Hi 19,1.23-27a Ps 27 (26),1bcde.4.7 i 8b i 9a.13-14 (R.: por. 13) 1 Kor 15,20-24a.25-28 Por. Ap 1,5b.6b Łk 23,44-46.50.52-53; 24,1-6a

Pierwsze czytanie

Hi 19,1.23-27a

Mój Odkupiciel żyje

1 Hiob odpowiedział:

23 "Oby moje słowa zostały zapisane! Oby utrwalono je w księgach:

24 żelaznym rylcem na ołowianej blasze albo wyryto dłutem w skale!

25 Wiem bowiem, że mój Odkupiciel żyje, a w dniu ostatecznym powstanę z ziemi.

26 Znów zostanę przyodziany w moją skórę i w moim ciele będę oglądał mojego Boga.

27a Ja sam Go zobaczę".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Psalm responsoryjny

Ps 27 (26),1bcde.4.7 i 8b i 9a.13-14 (R.: por. 13)

Oczekuj Pana

Refren: W krainie żyjących ujrzę dobroć Pana.

1bcde Pan jest moim światłem i moim zbawieniem, kogo mam się bać? Pan jest obrońcą mojego życia, kogo mam się lękać?

Refren: W krainie żyjących ujrzę dobroć Pana.

4 O jedno prosiłem Pana i tego będę szukał: abym mieszkał w domu Pana przez wszystkie dni mojego życia, abym oglądał dobroć Pana i nawiedzał Jego świątynię.

Refren: W krainie żyjących ujrzę dobroć Pana.

7 Wysłuchaj, Panie, mojego głosu, którym wołam do Ciebie. Zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.

8b Będę szukał Twojego oblicza, Panie.

9a Nie odwracaj ode mnie swojego oblicza.

Refren: W krainie żyjących ujrzę dobroć Pana.

13 Wierzę, że będę oglądał dobra Pana w ziemi żyjących.

14 Oczekuj Pana, postępuj mężnie. Niech umocni się twoje serce. Oczekuj Pana.

Refren: W krainie żyjących ujrzę dobroć Pana.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Drugie czytanie

1 Kor 15,20-24a.25-28

Chrystus jako pierwociny umarłych

20 Teraz jednak Chrystus powstał z martwych jako pierwociny tych, którzy zasnęli.

21 Skoro bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka także przychodzi zmartwychwstanie umarłych.

22 Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.

23 Każdy jednak we właściwej mu kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, którzy należą do Chrystusa, podczas Jego przyjścia.

24a Następnie nadejdzie koniec, gdy przekaże królestwo Bogu i Ojcu.

25 Musi bowiem królować, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy.

26 Jako ostatni nieprzyjaciel zostaje unicestwiona śmierć.

27 Wszystko bowiem poddał pod Jego stopy. Gdy zaś mówi, że wszystko zostało poddane, jest jasne, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał.

28 A kiedy wszystko zostanie Mu poddane, wtedy sam Syn zostanie poddany Temu, który Mu wszystko poddał, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Aklamacja przed Ewangelią

Por. Ap 1,5b.6b

Chrystus Pierworodny spośród umarłych

Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus Chrystus jest Pierworodnym spośród umarłych. Jemu chwała i potęga na wieki wieków.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Własne opracowanie do aklamacji z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 23,44-46.50.52-53; 24,1-6a

Śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie Jezusa

44 Było już około godziny szóstej i ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej,

45 gdy zgasło światło słońca. Zasłona świątyni rozdarła się przez środek.

46 Jezus zawołał donośnym głosem: "Ojcze, w Twoje ręce powierzam mojego ducha". Gdy to powiedział, wydał ostatnie tchnienie.

50 A oto człowiek imieniem Józef, członek Rady, człowiek dobry i sprawiedliwy.

52 Przyszedł on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

53 Zdjął je, owinął w płótno i złożył Go w grobie wykutym w skale, gdzie nikt jeszcze nie został pochowany.

24,1 Pierwszego dnia tygodnia, wczesnym świtem, kobiety przyszły do grobu, niosąc przygotowane wonności.

2 Znalazły kamień odsunięty od grobowca.

3 Weszły do środka, lecz nie znalazły ciała.

4 Kiedy nie wiedziały, co o tym myśleć, oto stanęli przy nich dwaj mężczyźni w lśniącym odzieniu.

5 Przestraszyły się i pochyliły twarze ku ziemi. Oni zaś powiedzieli do nich: "Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

6a Nie ma Go tutaj, lecz został wskrzeszony".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Żyjącemu Odkupicielowi powierzamy naszych zmarłych

Wspominając wszystkich wiernych zmarłych, przynosimy Bogu konkretne imiona. Przy jednych wraca wdzięczność, przy innych ból rozstania, czasem także pamięć trudnej relacji. Liturgia pozwala nam stanąć przed Panem z całą tą prawdą. Słuchamy o Odkupicielu, który żyje, i o Chrystusie, który powstał z martwych. W Jego ręce powierzamy tych, których kochamy, oraz tych, o których nikt już nie pamięta.

Hiob pragnie, aby jego słowa zostały zapisane, utrwalone żelaznym rylcem, wyryte w skale. W cierpieniu wypowiada nadzieję mocniejszą od własnej bezradności: jego Odkupiciel żyje. To wyznanie możemy przyjąć do naszej modlitwy przy grobie. Kiedy brakuje nam słów, wystarczy trwać przed Bogiem i powtarzać, że Jemu powierzamy zmarłego. Nasza ufność opiera się na żyjącym Panu, który zna każdego człowieka.

Psalmista prosi o mieszkanie w domu Pana i o oglądanie Jego dobroci. Jednocześnie woła o wysłuchanie i miłosierdzie. Oba głosy mogą towarzyszyć naszej żałobie: wyznanie wiary oraz prośba wypowiadana przez łzy. Oczekiwanie Pana wymaga nieraz cierpliwości rozłożonej na wiele dni. Pomaga nam wspólna modlitwa, obecność życzliwego człowieka i powrót do psalmu, którego nie musimy od razu przeżywać z jednakową siłą.

Paweł kieruje nas ku zmartwychwstaniu Jezusa. Nazywa Chrystusa pierwocinami tych, którzy zasnęli. Pierwszy owoc zapowiada żniwo; zmartwychwstanie Pana otwiera nadzieję dla należących do Niego. Apostoł wskazuje również kolejność: Chrystus, potem Jego wierni podczas Jego przyjścia. Wyznajemy zmartwychwstanie ciała i oczekujemy dnia, w którym Pan wskrzesi umarłych. Katechizm uczy, że Bóg mocą zmartwychwstania Jezusa ponownie zjednoczy nasze ciała z duszami.

Śmierć zostaje nazwana nieprzyjacielem, który ma być unicestwiony jako ostatni. To słowo pozwala uczciwie uznać ciężar rozstania. Wiara podtrzymuje naszą nadzieję pośród rzeczywistego bólu. Zwycięstwo należy do Chrystusa, a pełnia Jego panowania pozostaje przed nami. Dlatego wraz z całym Kościołem oczekujemy spełnienia obietnicy, że Bóg będzie wszystkim we wszystkich. Powierzamy Mu także pytania, na które dziś nie znajdujemy odpowiedzi.

Ewangelia prowadzi przez śmierć i pogrzeb Jezusa ku pustemu grobowi. Słyszymy modlitwę Syna do Ojca, widzimy troskę Józefa o ciało i kobiety niosące wonności. Potem pada wieść, że Jezus został wskrzeszony. Wobec naszych zmarłych łączymy te postawy: powierzamy ich Bogu, z szacunkiem troszczymy się o miejsca pochówku i odnawiamy wiarę w zwycięstwo Chrystusa. Każdy z tych gestów ma swoje miejsce.

Dzień Zaduszny jest dniem modlitwy za tych, którzy umarli. Kościół uczy, że zmarli w łasce i przyjaźni Boga, potrzebujący jeszcze oczyszczenia, przechodzą je przed wejściem do pełnej radości nieba. To oczyszczenie nazywamy czyśćcem. Ufając Bożemu miłosierdziu, prosimy o pomoc dla zmarłych i ofiarujemy za nich modlitwę. Największe znaczenie ma tutaj Ofiara eucharystyczna, w której Kościół zanosi swoje błaganie do Ojca.

Nasza miłość może dziś przyjąć prostą, konkretną postać. Uczestniczmy we Mszy świętej i powierzmy Panu zmarłych z naszych rodzin, przyjaciół, duszpasterzy oraz ludzi zapomnianych. Katechizm wskazuje także jałmużnę i dzieła pokutne ofiarowane za zmarłych. Wybierzmy dobro, które możemy podjąć z wiarą: pomoc potrzebującemu, wierną modlitwę, przyjęte w miłości wyrzeczenie. Komunia Kościoła pozwala nam służyć również tym, którzy zakończyli ziemskie życie.

Od grobów wracamy do ludzi powierzonych nam dzisiaj. Pamięć o zmarłych może obudzić wdzięczność za otrzymane dobro i gotowość, by samemu kochać wierniej. Zadzwońmy do kogoś, kto przeżywa samotną żałobę, znajdźmy czas na wysłuchanie, wróćmy do zaniedbanej modlitwy. Oczekując Pana, uczymy się zawierzać Mu życie i śmierć. Żyjący Odkupiciel jest naszą nadzieją, gdy prosimy o wieczny odpoczynek dla wszystkich wiernych zmarłych.

Krótka modlitwa

Ojcze miłosierny, powierzamy Ci wszystkich wiernych zmarłych. Przez śmierć i zmartwychwstanie Twojego Syna odpuść im grzechy, oczyść ich i przyjmij do radości oglądania Ciebie. Pociesz tych, którzy płaczą po stracie bliskich. Umacniaj naszą wiarę w zmartwychwstanie ciała i ucz wiernej modlitwy za zmarłych. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Hi 19,1.23-27a; 1 Kor 15,20-24a.25-28; KKK 958, 997, 1032.