Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.
niedziela
Ewangelia na 15 listopada 2026
Niedziela — 33. tydzień zwykły
Ewangelia
Mt 25,14-30Powierzone talenty i radość pana
14 Jest bowiem tak jak z człowiekiem, który, wyjeżdżając, przywołał swoich sług i przekazał im swój majątek.
15 Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, a innemu jeden, każdemu według jego możliwości, i odjechał.
16 Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, obracał nimi i zyskał następnych pięć.
17 Podobnie ten, który otrzymał dwa, zyskał następne dwa.
18 Ten zaś, który otrzymał jeden, odszedł, rozkopał ziemię i ukrył pieniądze swojego pana.
19 Po długim czasie pan tych sług przychodzi i rozlicza się z nimi.
20 Ten, który otrzymał pięć talentów, podszedł i przyniósł następnych pięć talentów, mówiąc: "Panie, przekazałeś mi pięć talentów. Spójrz, zyskałem następnych pięć talentów".
21 Jego pan powiedział mu: "Dobrze, sługo dobry i wierny! W niewielu sprawach byłeś wierny, nad wieloma cię ustanowię. Wejdź do radości swojego pana!"
22 Podszedł też ten, który otrzymał dwa talenty, i powiedział: "Panie, przekazałeś mi dwa talenty. Spójrz, zyskałem następne dwa talenty".
23 Jego pan powiedział mu: "Dobrze, sługo dobry i wierny! W niewielu sprawach byłeś wierny, nad wieloma cię ustanowię. Wejdź do radości swojego pana!"
24 Podszedł także ten, który otrzymał jeden talent, i powiedział: "Panie, wiedziałem, że jesteś twardym człowiekiem: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz stamtąd, gdzie nie rozsypałeś.
25 Przestraszyłem się więc, odszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Spójrz, masz to, co twoje".
26 Jego pan odpowiedział mu: "Zły i leniwy sługo! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram stamtąd, gdzie nie rozsypałem?
27 Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie odebrałbym to, co moje, z odsetkami.
28 Zabierzcie mu więc talent i dajcie temu, który ma dziesięć talentów.
29 Każdemu bowiem, kto ma, będzie dane i będzie miał w nadmiarze. Temu zaś, kto nie ma, zostanie zabrane nawet to, co ma.
30 A nieużytecznego sługę wyrzućcie na zewnątrz, w ciemność. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów".
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Komentarz do Ewangelii
Powierzone dary i radość wiernej służby
Zanim słudzy cokolwiek zrobią, otrzymują majątek swojego pana. Od tego zaczyna się przypowieść o talentach. Dar poprzedza pracę i późniejsze rozliczenie. Gdy słuchamy tego słowa jako uczniowie Jezusa, możemy najpierw podziękować za wszystko, czym już zostaliśmy obdarowani. Wiara, czas i możliwości działania stają się zadaniem właśnie dlatego, że je otrzymaliśmy.
Pan daje każdemu według jego możliwości: pięć talentów, dwa i jeden. W opowiadaniu są to pieniądze, powierzony majątek. Obraz prowadzi nas dalej, ku odpowiedzialności za dobra otrzymane od Boga. Katechizm łączy różnorodność darów z potrzebą wzajemnej pomocy i dzielenia się. Umiejętność, z której korzystamy, może służyć również komuś, kto jej nie ma. Potrzebujemy siebie nawzajem.
Pierwsi dwaj słudzy podejmują działanie. Po powrocie pana przynoszą to, co otrzymali, razem z owocem swojej pracy. Choć kwoty są różne, odpowiedź pana brzmi jednakowo. Każdy zostaje nazwany dobrym i wiernym, każdy jest zaproszony do tej samej radości. To uwalnia nas od nieustannego mierzenia własnego życia cudzym wynikiem. Wierność sprawdza się w odpowiedzi na dar rzeczywiście nam powierzony.
Po długim czasie pan wraca. Pomiędzy otrzymaniem a rozliczeniem rozciąga się czas działania. Dla nas jest to także czas zwyczajnych obowiązków, uczenia się i ponawiania wysiłku. Możemy dobrze wykonać pracę, przekazać komuś wiedzę, zatroszczyć się o osobę zależną od naszej pomocy. Wspólnota żyje z takich odpowiedzi, często podejmowanych bez rozgłosu. Otrzymane dobro zaczyna służyć innym.
Trzeci sługa opowiada o swoim strachu i o przekonaniu, że pan jest twardy. Zakopał talent, aby oddać go w całości. Jego słowa kierują nas ku pytaniu o zaufanie Bogu. Jezus objawia nam Ojca, który obdarowuje i wzywa do odpowiedzi. Przynieśmy Mu także lęk przed podjęciem obowiązku, prosząc o pomoc w uczynieniu możliwego dobra. Pierwszy krok może wymagać przyjęcia wsparcia od innych.
Pan nazywa sługę złym i leniwym. Wskazuje choćby możliwość oddania pieniędzy bankierom, aby po powrocie otrzymać je z odsetkami. Ten szczegół odsłania zaniedbanie sługi. W naszym rachunku sumienia jest miejsce również na dobro, którego świadomie nie podjęliśmy. Niewykorzystana możliwość pomocy, odmówiona służba czy stale odsuwane zobowiązanie mogą wymagać nawrócenia. Przed Bogiem możemy przyznać się do tego uczciwie.
Ostatnie słowa o ciemności, płaczu i zgrzytaniu zębów nadają przypowieści powagę sądu. Katechizm widzi w tych ostrzeżeniach wezwanie do odpowiedzialności i pilnego nawrócenia. Słuchamy ich teraz, gdy możemy odpowiedzieć łasce. Pan wzywa nas do wyjścia z zaniedbania, do spowiedzi, jeśli jej potrzebujemy, i do podjęcia dobra. Nasze decyzje mają znaczenie sięgające wieczności.
Nasza odpowiedź wyrasta z Bożej pomocy. Katechizm przypomina, że Bóg pierwszy działa swoją łaską, a potem następuje wolne współdziałanie z naszej strony. Możemy prosić Go o odwagę, rozeznanie i wytrwałość, a zarazem podejmować konkretną powinność. Dzisiaj wystarczy nazwać ją bez porównywania się z innymi i zacząć działać w granicach własnych możliwości, korzystając z otrzymanej pomocy.
Zostańmy przy słowach powtórzonych dwukrotnie: "Wejdź do radości swojego pana!" Taki jest cel wiernej służby. Chrystus prowadzi nas ku wspólnocie ze sobą, a powierzony czas pozwala odpowiadać Mu miłością. Prośmy, abyśmy rozpoznali własny dar i osobę, której może on służyć. Niech to zaproszenie towarzyszy nam przy pracy, którą podejmiemy po dzisiejszej modlitwie.
Krótka modlitwa
Jezu Chryste, dziękujemy Ci za dobro, które nam powierzyłeś. Uwolnij nas od zazdrości i od świadomego zaniedbywania darów. Umacniaj nas, gdy boimy się podjąć odpowiedzialność, i daj nam przyjąć potrzebną pomoc. Niech Twoja łaska prowadzi nas do wiernej służby bliźnim. Spraw, abyśmy odpowiedzieli na Twoje wezwanie i weszli do Twojej radości. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Mt 25,14-30; KKK 1036, 1937, 2008.