Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.
niedziela
Ewangelia na 1 listopada 2026
Uroczystość Wszystkich Świętych
Ewangelia
Mt 5,1-12aBłogosławieństwa i nagroda w niebiosach
1 Gdy Jezus zobaczył tłumy, wszedł na górę. Kiedy usiadł, podeszli do Niego Jego uczniowie.
2 Otworzył usta i nauczał ich, mówiąc:
3 "Błogosławieni ubodzy w duchu, bo do nich należy królestwo niebios.
4 Błogosławieni, którzy się smucą, bo oni zostaną pocieszeni.
5 Błogosławieni łagodni, bo oni odziedziczą ziemię.
6 Błogosławieni głodni i spragnieni sprawiedliwości, bo oni zostaną nasyceni.
7 Błogosławieni miłosierni, bo oni dostąpią miłosierdzia.
8 Błogosławieni czystego serca, bo oni ujrzą Boga.
9 Błogosławieni wprowadzający pokój, bo oni zostaną nazwani synami Boga.
10 Błogosławieni prześladowani ze względu na sprawiedliwość, bo do nich należy królestwo niebios.
11 Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają, prześladują was i kłamliwie mówią przeciw wam wszelkie zło z Mojego powodu.
12a Radujcie się i weselcie, bo wielka jest wasza nagroda w niebiosach".
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Komentarz do Ewangelii
Błogosławieństwa – droga świętości przy Jezusie
Jezus widzi tłumy, wchodzi na górę i siada. Uczniowie podchodzą, a On zaczyna nauczać. W uroczystość Wszystkich Świętych słuchamy błogosławieństw właśnie przy Nim. Katechizm mówi, że ukazują one oblicze Chrystusa i Jego miłość. Pragnąc świętości, chcemy więc coraz wierniej do Niego należeć. Pozwalamy, aby Jego słowa kształtowały nasze wybory, sposób odnoszenia się do ludzi i nadzieję, z którą patrzymy w przyszłość.
Pierwsza obietnica dotyczy ubogich w duchu: do nich należy królestwo niebios. Przed Bogiem uznajemy własną potrzebę łaski i przyjmujemy Jego dar. Katechizm wiąże ubóstwo ducha z dobrowolną pokorą. Możemy zacząć od prostej modlitwy o pomoc w sprawie, w której dotąd liczyliśmy wyłącznie na siebie. Taka postawa uczy wdzięczności i pozwala dostrzec dobro, które otrzymujemy również za pośrednictwem innych ludzi.
Jezus zwraca się ku tym, którzy się smucą, i obiecuje im pocieszenie. Słysząc te słowa pośród własnej żałoby lub straty, możemy powierzyć Mu to, czego nie potrafimy uporządkować. Przy drugim człowieku nasza miłość przybiera nieraz postać cierpliwej obecności, wysłuchania i modlitwy. Obietnica Pana podtrzymuje nadzieję, a nas wzywa, byśmy nie pozostawiali cierpiących bez pomocy i towarzyszenia.
Łagodni mają odziedziczyć ziemię, a głodni i spragnieni sprawiedliwości zostaną nasyceni. Obie postawy mogą dojrzewać razem. Potrzebujemy wierności dobru i sposobu działania, który szanuje godność bliźniego. W sporze można nazwać krzywdę jasno, bez upokarzania. W pracy można dopilnować uczciwego rozliczenia i zrezygnować z obraźliwego słowa. Powierzmy Jezusowi gniew, aby pomagał nam działać sprawiedliwie i zachować łagodność wobec ludzi.
Miłosierni dostąpią miłosierdzia, a czystego serca ujrzą Boga. Te obietnice sięgają naszych intencji i czynów. Możemy pomagać potrzebującemu, przebaczać i wracać do prawdy o sobie przed Panem. Czystość serca wymaga zgody na oczyszczenie z tego, co odrywa nas od Boga. Prośmy o uczciwość, gdy łatwo ukryć własną korzyść pod pozorem służby, oraz o miłość zdolną dostrzec rzeczywistą potrzebę drugiej osoby.
Wprowadzający pokój zostaną nazwani synami Boga. Pokój wymaga działania: powstrzymania oszczerstwa, naprawienia własnego zaniedbania, uczciwej rozmowy i gotowości przebaczenia. Każdy z nas zna miejsce, w którym słowo może podsycić niezgodę albo otworzyć drogę ku pojednaniu. Możemy przynieść tę relację Jezusowi i poprosić o światło dla następnego kroku. Wierność Jego słowu nadaje naszej trosce kierunek, również gdy porozumienie przychodzi powoli.
Jezus błogosławi prześladowanych ze względu na sprawiedliwość oraz tych, których spotyka kłamliwe oskarżenie z Jego powodu. Obietnica królestwa obejmuje wierność zachowaną pośród sprzeciwu i krzywdy. Pamiętajmy w modlitwie o chrześcijanach doświadczających prześladowania. Sami prośmy o odwagę wyznawania wiary, wytrwanie przy prawdzie i serce wolne od pragnienia odwetu. Przy Chrystusie szukamy siły, by odpowiadać dobrem także wtedy, gdy to kosztuje.
Radujcie się i weselcie odnosi się do wielkiej nagrody w niebiosach. Nadzieja ucznia sięga życia z Bogiem. Katechizm nazywa błogosławieństwa obietnicami, które podtrzymują nas pośród ucisków. W świętych oglądamy owoc przyjęcia tej drogi w łasce Chrystusa. Możemy dziękować za ich wierność i uczyć się od nich spojrzenia, które pośród trudności nadal jest zwrócone ku Panu i Jego obietnicy.
Wybierzmy dziś jedno błogosławieństwo i pozostańmy przy nim na modlitwie. Potem znajdźmy jego konkretny wyraz: miłosierną pomoc, spokojną odpowiedź albo uczciwy krok ku pojednaniu. Jezus zaprasza do siebie utrudzonych i obciążonych. Możemy powierzyć Mu słabość i prosić, aby nas prowadził. Droga świętości zaczyna się przy Nim i rozwija przez wierność słowu, które dziś otrzymaliśmy.
Krótka modlitwa
Panie Jezu, prowadź nas drogą błogosławieństw. Daj ubóstwo ducha, łagodność i pragnienie sprawiedliwości. Pocieszaj smutnych, ucz nas miłosierdzia i oczyszczaj serca. Pomóż wprowadzać pokój oraz wytrwać przy Tobie pośród przeciwności. Niech Twoja obietnica podtrzymuje naszą nadzieję i prowadzi do życia z Bogiem. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Mt 5,1-12a; Mt 11,28; KKK 1716-1717, 2546.