Ewangelia na dziś

Ewangelia na dziś z komentarzem to zaproszenie do słuchania Jezusa i odniesienia Jego słów do naszego życia. Zgodnie z kalendarzem liturgicznym sięgamy po fragmenty Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Poniżej znajdziemy tekst na wybrany dzień, rozważanie i modlitwę. Wspólnie przyglądamy się słowom i czynom Chrystusa, aby lepiej rozumieć Ewangelię i żyć nią w codziennych relacjach oraz decyzjach.

środa

Ewangelia na 28 października 2026

Święto świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza

30. tydzień zwykłyRok A / II

Łk 6,12-19

Ewangelia

Łk 6,12-19

Noc modlitwy i wybór Dwunastu

12 W tych dniach Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.

13 Gdy nastał dzień, przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których nazwał także apostołami:

14 Szymona, któremu nadał też imię Piotr, oraz jego brata Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa i Bartłomieja,

15 Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, i Szymona, zwanego Gorliwym,

16 Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

17 Zszedł z nimi i stanął na równym terenie. Był tam liczny tłum Jego uczniów i wielka rzesza ludu z całej Judei, Jeruzalem oraz nadmorskich okolic Tyru i Sydonu.

18 Przybyli, aby Go słuchać i zostać uzdrowieni ze swoich chorób. Także dręczeni przez duchy nieczyste doznawali uzdrowienia.

19 Cały tłum starał się Go dotknąć, bo wychodziła od Niego moc i uzdrawiała wszystkich.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Komentarz do Ewangelii

Noc modlitwy i dzień powołania

Zanim padną imiona Dwunastu, Ewangelia prowadzi nas na górę, gdzie Jezus spędza całą noc na modlitwie do Boga. Wybór apostołów wyrasta z tej więzi z Ojcem. Nie znamy treści tej nocnej modlitwy; znamy jej miejsce w opowieści. Poprzedza powołanie ludzi, którym Pan powierzy szczególną misję. Możemy zatrzymać się przy tym porządku, zanim zaczniemy układać własne plany służby.

Katechizm przypomina, że Jezus modli się przed rozstrzygającymi chwilami swojej misji i misji apostołów. Jego modlitwa wyraża ufne oddanie ludzkiej woli miłującej woli Ojca. My także potrzebujemy przynosić Bogu wybory, które dotyczą innych ludzi. Czas modlitwy pozwala nazwać pragnienia, lęk i własne ambicje. Możemy prosić, by nasza decyzja służyła dobru powierzonych nam osób i pozostawała wierna Ewangelii.

Gdy nadchodzi dzień, Jezus przywołuje uczniów i wybiera spośród nich dwunastu. To On nazywa ich apostołami. Posłanie ma źródło w Jego woli, a misja pozostaje związana z Jego osobą. Katechizm uczy, że Chrystus włącza apostołów w posłannictwo otrzymane od Ojca. Możemy przyjąć z wdzięcznością wiarę, która dotarła do nas przez ich świadectwo i jest przekazywana w Kościele.

Lista zachowuje konkretne imiona. Szymon otrzymuje imię Piotr, obok niego jest Andrzej, jego brat. Dalej słyszymy o Jakubie, Janie i pozostałych, wśród nich o Szymonie Gorliwym oraz Judzie, synu Jakuba. Pan powołuje osoby, a nie anonimową siłę do wykonania zadania. Również w naszej wspólnocie potrzebujemy dostrzegać konkretnych ludzi: ich imiona, odpowiedzialność, możliwości i potrzebę wsparcia. Szacunek zaczyna się nieraz od takiej uwagi.

Wśród wybranych znajduje się Judasz Iskariota, który stał się zdrajcą. Łukasz wpisuje tę prawdę w samą listę. Dar powołania wzywa do wierności przez całe życie. Możemy usłyszeć w tym pytanie o własną odpowiedź: co robimy z powierzonym zaufaniem, jak postępujemy wobec Chrystusa i ludzi? Taka lektura prowadzi do rachunku sumienia i modlitwy o wytrwanie w dobru.

Jezus schodzi z Dwunastoma i staje na równym terenie. Otaczają Go uczniowie i wielka rzesza ludzi przybyłych z różnych okolic. Wybór apostołów prowadzi ku spotkaniu z tym tłumem. Posługa Kościoła potrzebuje tej bliskości z Panem i z ludźmi. Możemy pytać, czy nasze działania pomagają komuś Go usłyszeć, czy zatrzymujemy się przy sprawnym wykonaniu własnego zadania i na nim kończymy troskę.

Ludzie przyszli słuchać Jezusa i szukać uzdrowienia. Ewangelia wymienia choroby oraz dręczenie przez duchy nieczyste. Jezus odpowiada mocą, która wychodzi od Niego i uzdrawia wszystkich. Źródłem wybawienia pozostaje On sam. W naszej służbie możemy prowadzić do Chrystusa przez słowo, modlitwę i troskę o cierpiących. Uczymy się przy tym słuchać potrzeb tych, którzy do nas przychodzą, zamiast z góry ograniczać ich do własnych wyobrażeń.

Cały tłum stara się Go dotknąć. Ten ruch ku Jezusowi pomaga także nam nazwać pragnienie bliskości z Nim. Potrzebujemy Jego słowa i łaski w zwyczajnym dniu, pośród pracy oraz odpowiedzialności za innych. Apostołowie stoją przy Panu w tej scenie; ich dalsza misja będzie prowadzić do Niego. Możemy prosić, aby nasza obecność we wspólnocie miała właśnie taki kierunek.

Powierzmy Bogu tych, którzy rozeznają swoje powołanie, i tych, którzy już podjęli służbę. Przynieśmy Mu również własną decyzję wymagającą światła. Potem znajdźmy miejsce przy kimś, kto potrzebuje wysłuchania lub pomocy. Noc modlitwy i dzień spotkania należą w tej Ewangelii do jednej drogi Jezusa. Możemy uczyć się łączyć oba te wymiary, pozostając blisko Pana i odpowiadając na dobro, które nam powierza.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, ucz nas modlitwy, która szuka woli Ojca. Umacniaj powołanych do służby w Kościele i zachowaj ich w wierności. Daj nam uważność wobec ludzi potrzebujących Twojego słowa i naszej pomocy. Prowadź nasze decyzje, abyśmy przez codzienne obowiązki i modlitwę pozostawali blisko Ciebie. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Łk 6,12-19; Ef 2,19-22; KKK 858-860, 2600.