Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

środa

Czytania na 11 listopada 2026

Wspomnienie św. Marcina z Tours, biskupa

32. tydzień zwykłyRok A / II

Tt 3,1-7 Ps 23 (22),1b-3a.3b-4.5.6 (R.: por. 1b) Por. 1 Tes 5,18 Łk 17,11-19

Pierwsze czytanie

Tt 3,1-7

Zbawieni z miłosierdzia i odnowieni przez Ducha

1 Przypominaj im, aby byli poddani zwierzchnościom i władzom, posłuszni i gotowi do każdego dobrego czynu,

2 nikogo nie znieważali, unikali kłótni, byli wyrozumiali i okazywali wszelką łagodność wszystkim ludziom.

3 Niegdyś bowiem także my byliśmy nierozumni i nieposłuszni. Błądziliśmy, byliśmy niewolnikami rozmaitych żądz i przyjemności, żyliśmy w złości i zazdrości, budziliśmy odrazę i nienawidziliśmy się nawzajem.

4 Gdy jednak objawiła się dobroć i miłość naszego Zbawiciela, Boga, do ludzi,

5 zbawił nas nie dzięki sprawiedliwym czynom, które spełniliśmy, lecz ze swojego miłosierdzia, przez obmycie odrodzenia i odnowienie przez Ducha Świętego,

6 którego obficie wylał na nas przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela,

7 abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Ps 23 (22),1b-3a.3b-4.5.6 (R.: por. 1b)

Pan jest naszym pasterzem

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

1b Pan mnie prowadzi i niczego mi nie zabraknie.

2 Na pastwisku mnie osadził, nad wodą pokrzepienia mnie posilał.

3a Nawrócił moją duszę.

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

3b Prowadził mnie ścieżkami sprawiedliwości ze względu na swoje imię.

4 Choćbym także szedł pośród cienia śmierci, nie będę bał się zła, bo Ty jesteś ze mną. Twoja laska i Twój kij mnie pocieszały.

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

5 Zastawiłeś przed moimi oczami stół naprzeciw tych, którzy mnie dręczą. Namaściłeś olejkiem moją głowę; jakże wspaniały jest mój upajający kielich!

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

6 Twoje miłosierdzie będzie podążać za mną przez wszystkie dni mojego życia, abym mieszkał w domu Pana przez długie dni.

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Aklamacja przed Ewangelią

Por. 1 Tes 5,18

Dziękować Bogu w każdej sytuacji

Alleluja, alleluja, alleluja.

W każdej sytuacji dziękujcie; taka jest bowiem wola Boga wobec was w Chrystusie Jezusie.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Własne opracowanie do aklamacji z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 17,11-19

Samarytanin wraca, aby podziękować Jezusowi

11 W drodze do Jeruzalem Jezus przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.

12 Kiedy wchodził do pewnej wsi, wyszło Mu naprzeciw dziesięciu mężczyzn chorych na trąd. Stanęli w oddaleniu

13 i zawołali: "Jezusie, Mistrzu, zmiłuj się nad nami!"

14 Gdy ich zobaczył, powiedział: "Idźcie i pokażcie się kapłanom". A gdy szli, zostali oczyszczeni.

15 Jeden z nich, gdy zobaczył, że został uzdrowiony, wrócił, wielbiąc Boga donośnym głosem.

16 Upadł na twarz u Jego stóp i dziękował Mu. Był to Samarytanin.

17 Jezus odezwał się: "Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest pozostałych dziewięciu?

18 Czy nie znalazł się nikt, kto wróciłby oddać chwałę Bogu, poza tym cudzoziemcem?"

19 Powiedział mu: "Wstań i idź. Twoja wiara cię ocaliła".

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Z miłosierdzia rodzi się wdzięczność i odpowiedzialność

Gotowość do dobrego czynu i łagodność wobec wszystkich ludzi. Od tych wskazań zaczyna się dzisiejszy fragment Listu do Tytusa. Słuchamy ich także z myślą o naszej Ojczyźnie. Życie wspólne tworzy się przez sposób, w jaki rozmawiamy, wykonujemy obowiązki i traktujemy osoby o innych przekonaniach. Słowo Boga stawia przed nami konkretne zadanie: mamy wnosić dobro tam, gdzie zostaliśmy postawieni.

Autor listu przypomina również dawną niewierność wspólnoty. Mówi o błądzeniu, zazdrości i wzajemnej nienawiści, używając słowa my. Ta pamięć uczy pokory. Sami potrzebowaliśmy miłosierdzia i nadal potrzebujemy nawrócenia. Kiedy oceniamy kogoś surowo, przyjrzyjmy się także własnym czynom. Łagodność dojrzewa, gdy potrafimy nazwać swój grzech, przyjąć przebaczenie i zrezygnować z pogardy wobec bliźniego.

Ocalenie przychodzi z dobroci Boga. Czytanie wskazuje miłosierdzie jako źródło zbawienia i mówi o obmyciu odrodzenia oraz odnowieniu przez Ducha Świętego. Katechizm odnosi te słowa do chrztu, który rzeczywiście daje nowe narodzenie z wody i Ducha. Możemy dziś podziękować za własny chrzest oraz za tych, którzy przekazali nam wiarę. Życie otrzymane od Boga potrzebuje naszej codziennej, wolnej odpowiedzi.

Psalm prowadzi nas nad wodę pokrzepienia i na ścieżki sprawiedliwości. Pan zna drogę, którą idziemy. Modlący się wspomina również cień śmierci, a pośród niego wyznaje obecność Boga. Takiej ufności potrzebujemy w chorobie, przy trosce o bliskich i wobec niepewnej przyszłości. Możemy wypowiadać refren powoli, powierzając Panu konkretną sprawę. On jest naszym pasterzem również wtedy, gdy dalszy odcinek drogi pozostaje niewidoczny.

Dziesięciu chorych z Ewangelii woła o miłosierdzie i otrzymuje od Jezusa polecenie pójścia do kapłanów. Oczyszczenie dokonuje się, gdy idą. Ich historia spotyka się z czytaniem mówiącym o dobroci Zbawiciela. Potrzebujący zwracają się do Niego, a On odpowiada. Z tą samą ufnością możemy przynosić Jezusowi własną biedę i modlić się za osoby, które dzisiaj potrzebują naszej obecności oraz pomocy.

Jeden z uzdrowionych wraca i dziękuje. Samarytanin oddaje chwałę Bogu u stóp Jezusa. Ten powrót kieruje naszą uwagę ku Dawcy otrzymanego dobra. Łatwo przyzwyczaić się do tego, że ktoś nas wspiera, że mamy dom, posiłek i ludzi, z którymi możemy podzielić się troską. Modlitwa dziękczynna pozwala nazwać te dary przed Bogiem. Wdzięczność wyraża się również w słowie podziękowania i trosce o innych.

Podziękujmy także za wolność i za tych, którzy służyli Ojczyźnie. Katechizm łączy miłość do kraju z wdzięcznością oraz odpowiedzialnością za dobro wspólne. Ta odpowiedzialność obejmuje prawdę, sprawiedliwość i solidarność. Możemy ją podjąć blisko siebie: szanując wspólną własność, pomagając sąsiadowi lub uczciwie wypełniając powierzone zadanie. Przywiązanie do Ojczyzny nabiera w takich czynach rzeczywistej treści.

Wezwanie do posłuszeństwa władzom odczytujemy wraz z pierwszeństwem Boga i prawego sumienia. Katechizm przypomina obowiązek odmowy wykonania poleceń sprzecznych z porządkiem moralnym, prawami osoby lub Ewangelią. Wierność wymaga więc rozeznania i odwagi. Potrzebujemy modlitwy za rządzących oraz odpowiedzialności za własne decyzje. W sprawach publicznych również pozostajemy uczniami Chrystusa, zobowiązanymi do prawdy i szacunku wobec każdego człowieka.

Aklamacja zachęca do dziękczynienia w każdej sytuacji. Na zakończenie liturgii słowa przynieśmy Bogu otrzymane dobro i to, co nadal pozostaje prośbą. Podziękujmy za miłosierdzie, dar chrztu, wspólnotę Kościoła i naszą Ojczyznę. List do Tytusa otwiera przed nami nadzieję życia wiecznego. Z tą nadzieją wracamy do codziennych obowiązków, prosząc, aby łaska Chrystusa czyniła nas gotowymi do każdego dobrego czynu.

Krótka modlitwa

Panie Jezu, dziękujemy za Twoje miłosierdzie, dar chrztu i nadzieję życia wiecznego. Ucz nas łagodności wobec wszystkich ludzi i gotowości do dobrych czynów. Błogosław naszej Ojczyźnie, prowadź rządzących i umacniaj nas w służbie wspólnemu dobru. Daj nam prawe sumienia, odwagę wierności Ewangelii i serca wdzięczne za otrzymane dary. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Tt 3,1-7; Łk 17,11-19; KKK 1215, 2239, 2242.