Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.
poniedziałek
Czytania na 5 października 2026
Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, dziewicy
Pierwsze czytanie
Ga 1,6-12Wierność Ewangelii Chrystusa
6 Dziwię się, że tak szybko odwracacie się od Tego, który powołał was w łasce Chrystusa, ku innej Ewangelii.
7 Innej jednak nie ma. Są tylko ludzie, którzy wprowadzają wśród was zamęt i chcą wypaczyć Ewangelię Chrystusa.
8 Ale nawet gdybyśmy my głosili wam Ewangelię sprzeczną z tą, którą wam głosiliśmy, lub gdyby głosił ją anioł z nieba, niech taki głosiciel będzie przeklęty!
9 Jak powiedzieliśmy wcześniej, tak i teraz powtarzam: jeśli ktoś głosi wam Ewangelię sprzeczną z tą, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty!
10 Czy teraz zabiegam o uznanie ludzi, czy Boga? Czy staram się przypodobać ludziom? Gdybym nadal przypodobywał się ludziom, nie byłbym sługą Chrystusa.
11 Oznajmiam wam bowiem, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie ma ludzkiego pochodzenia.
12 Nie otrzymałem jej od człowieka ani mnie jej nie nauczono, lecz otrzymałem ją przez objawienie Jezusa Chrystusa.
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Psalm responsoryjny
Ps 111 (110),1b-2.7-8.9 i 10cBóg dochowuje przymierza
Refren (por. w. 5b): Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.
1b Będę Cię wielbił, Panie, całym moim sercem, w gronie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.
2 Wielkie są dzieła Pana, wypróbowane we wszystkim, czego On pragnie.
Refren: Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.
7 Dzieła Jego rąk są prawdą i sądem; wszystkie Jego przykazania są pewne,
8 utwierdzone na wieki, ustanowione w prawdzie i prawości.
Refren: Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.
9 Zesłał odkupienie swojemu ludowi, ustanowił na wieki swoje przymierze. Jego imię jest święte i budzi bojaźń.
10c Jego chwała trwa na wieki.
Refren: Pan na wieki pamięta o swoim przymierzu.
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła
Historyczna podstawa w domenie publicznej.
Aklamacja przed Ewangelią
Por. J 13,34Miłujcie się wzajemnie, jak Jezus nas umiłował
Alleluja, alleluja, alleluja.
Daję wam nowe przykazanie, abyście miłowali się wzajemnie. Jak Ja was umiłowałem, tak i wy miłujcie się wzajemnie.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. Adaptacja do aklamacji. · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Ewangelia
Łk 10,25-37Miłosierdzie, które zatrzymuje się przy człowieku
25 I oto pewien uczony w Prawie wstał i, wystawiając Go na próbę, zapytał: "Nauczycielu, co mam zrobić, aby odziedziczyć życie wieczne?"
26 Jezus powiedział do niego: "Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?"
27 On odpowiedział: "Będziesz miłował Pana, swojego Boga, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją siłą i całym swoim umysłem, a swojego bliźniego jak siebie samego".
28 Jezus powiedział mu: "Dobrze odpowiedziałeś. Czyń to, a będziesz żył".
29 On jednak, chcąc się usprawiedliwić, powiedział do Jezusa: "A kto jest moim bliźnim?"
30 Jezus odpowiedział: Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce rozbójników. Zdarli z niego ubranie, pobili i odeszli, zostawiając go na wpół martwego.
31 Przypadkiem tą drogą schodził pewien kapłan. Zobaczył go i przeszedł drugą stroną.
32 Podobnie lewita przyszedł na to miejsce, zobaczył go i przeszedł drugą stroną.
33 Pewien Samarytanin, który był w drodze, dotarł do niego. Na jego widok ogarnęło go współczucie.
34 Podszedł i obwiązał jego rany, polewając je oliwą i winem. Następnie posadził go na własnym zwierzęciu, zawiózł do gospody i opiekował się nim.
35 Nazajutrz wyjął dwa denary, dał je gospodarzowi i powiedział: "Zajmij się nim. A jeśli wydasz coś więcej, oddam ci, gdy wrócę".
36 Który z tych trzech, twoim zdaniem, okazał się bliźnim tego, który wpadł w ręce rozbójników?
37 On odpowiedział: "Ten, który okazał mu miłosierdzie". Jezus powiedział mu: "Idź i ty czyń podobnie".
Podstawa biblijna i doktrynalna
Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes. · Grecka podstawa: SBLGNT
Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy
Rozważanie czytań
Wierność Ewangelii prowadzi do miłosierdzia
Paweł zaczyna od zdziwienia: Galaci tak szybko odwracają się od Tego, który powołał ich w łasce Chrystusa. W jego słowach chodzi o więź z Bogiem i o Ewangelię, którą wspólnota przyjęła. Zanim usłyszymy wymagania miłości, staje przed nami dar powołania. Bóg pierwszy wychodzi do nas, a nasze życie staje się odpowiedzią na Jego łaskę.
Apostoł dwukrotnie wypowiada surowe słowa o głoszeniu innej Ewangelii. Poddaje tej samej miarze również siebie i nawet anioła z nieba. Rozstrzyga treść przyjętej Ewangelii, a nie prestiż głoszącego ani niezwykłość jego wystąpienia. To przestroga także dla nas, gdy chętniej wierzymy w efektowne obietnice niż cierpliwie słuchamy Chrystusa.
Te mocne słowa wymagają uczciwości. Paweł broni wspólnoty przed wypaczeniem Dobrej Nowiny; nie daje nam przyzwolenia na pogardę wobec osób, z którymi się nie zgadzamy. Możemy rozpoznawać fałsz, odrzucać go i zarazem modlić się za głoszącego. Wierność Chrystusowi obejmuje także sposób, w jaki traktujemy drugiego człowieka.
Pytanie o przypodobanie się ludziom trafia w zwyczajne sytuacje. Zdarza nam się przemilczeć prawdę, żeby zachować aprobatę grupy, albo dobrać religijne słowa tak, by nikt nie postawił nam żadnego wymagania. Paweł nazywa siebie sługą Chrystusa. Przyjęcie tej postawy daje nam powód, by sprawdzać własne decyzje przed Bogiem, również wtedy, gdy za uczciwość nie otrzymamy uznania.
Psalm odpowiada obrazem trwałości. Dzieła Boga są prawdą i sądem, Jego przykazania pozostają pewne, a przymierze nie znika po jednym trudnym dniu. Refren pozwala nam oprzeć się na wierności Pana. Kiedy sami jesteśmy chwiejni, możemy wracać do Niego, prosić o przebaczenie i podejmować na nowo to, czego nauczyliśmy się z Jego słowa.
W ostatniej strofie słyszymy o odkupieniu, które Bóg zesłał swojemu ludowi. To On działa i ocala. Przykazania pojawiają się w modlitwie wdzięczności za Jego dzieła. Katechizm łączy naszą miłość do Boga z odpowiedzią na Jego wcześniejszą miłość. Dzięki temu wymagania Ewangelii możemy przyjmować jako wezwanie do życia z Tym, któremu zawdzięczamy dobro.
Aklamacja wskazuje miarę wzajemnej miłości: miłość Jezusa do uczniów. Potem Ewangelia stawia przed nami poranionego podróżnego. Uczony w Prawie zna przykazanie miłości Boga i bliźniego, lecz pyta, kto jest jego bliźnim. Jezus opowiada przypowieść, w której odpowiedź przyjmuje kształt opatrzonych ran, miejsca w gospodzie i pieniędzy oddanych na dalszą opiekę.
Samarytanin zbliża się do tego, obok którego inni przeszli. Możemy zobaczyć w jego działaniu, jak przyjęte słowo staje się czynem. Potrzebujący bywa blisko: w mieszkaniu obok, przy rodzinnym stole, w szpitalu. Nieraz pomoc zaczyna się od wysłuchania prośby, a potem wymaga czasu, dowiezienia posiłku albo zorganizowania opieki. Katechizm nazywa uczynkami miłosierdzia pomoc w potrzebach ciała i ducha.
Czytanie Pawła i przypowieść Jezusa stawiają nam wspólne pytanie o wierność. Wyznając Ewangelię, przyjmujemy również jej wezwanie do miłości bliźniego. Spór o poprawne słowa może pochłonąć nas tak bardzo, że zabraknie uwagi dla cierpiącego obok. Z kolei pragnienie, by wszystkim się podobać, może odebrać odwagę nazwania krzywdy i obrony tego, kto jej doznaje. Słowo Chrystusa prowadzi nas ku prawdzie wypowiadanej z miłością i ku pomocy, która rzeczywiście odpowiada na potrzebę.
Na końcu Jezus kieruje uczonego ku działaniu. Dziś możemy uczynić podobnie w sprawie, którą już znamy i odkładamy: odwiedzić chorego, wesprzeć przeciążonego opiekuna, odpowiedzieć na prośbę o pomoc. Modląc się refrenem psalmu, powierzamy Bogu również własną niestałość. On pamięta o swoim przymierzu, a my możemy odpowiedzieć jednym konkretnym czynem miłosierdzia.
Krótka modlitwa
Boże, Ty powołujesz nas łaską Chrystusa i pamiętasz o swoim przymierzu. Zachowaj nas w wierności Ewangelii. Daj nam odwagę mówić prawdę z miłością i dostrzegać potrzeby tych, których spotykamy. Pomóż nam przejść od dobrych zamiarów do konkretnej pomocy. Amen.
Podstawa biblijna i doktrynalna: Ga 1,6-12; Łk 10,25-37; KKK 2083, 2447.