Czytania na dziś

Czytania na dziś zapraszają nas do poznawania słowa Bożego w rytmie roku liturgicznego. Poniżej znajdziemy czytania na dzisiejszą Mszę, psalm, Ewangelię oraz rozważanie i modlitwę. Sięgamy do ksiąg Starego i Nowego Testamentu, w tym Ewangelii według św. Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Wspólnie odkrywamy związki między fragmentami Pisma Świętego i zastanawiamy się, jak odpowiadać na usłyszane słowo w codziennym życiu.

piątek

Czytania na 23 października 2026

Dzień powszedni — 29. tydzień zwykły

29. tydzień zwykłyRok A / II

Ef 4,1-6 Ps 24 (23),1b-2.3-4b.5-6 (R.: por. 6) Por. Mt 11,25 Łk 12,54-59

Pierwsze czytanie

Ef 4,1-6

Jedność Ducha w więzi pokoju

1 Zachęcam więc was ja, więzień w Panu, abyście żyli w sposób godny powołania, do którego zostaliście wezwani,

2 z całą pokorą i łagodnością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości,

3 starając się zachować jedność Ducha w więzi pokoju.

4 Jedno Ciało i jeden Duch, jak też zostaliście wezwani do jednej nadziei waszego powołania.

5 Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest.

6 Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, działa przez wszystkich i jest we wszystkich.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Psalm responsoryjny

Ps 24 (23),1b-2.3-4b.5-6 (R.: por. 6)

Lud szukający oblicza Boga

Refren: Oto lud, który szuka Boga.

1b Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, okrąg ziemi i wszyscy, którzy na nim mieszkają.

2 Bo On osadził go nad morzami i przygotował nad rzekami.

Refren: Oto lud, który szuka Boga.

3 Kto wstąpi na górę Pana albo kto stanie w Jego świętym miejscu?

4a-b Człowiek niewinnych rąk i czystego serca, który nie oddał swojej duszy marności.

Refren: Oto lud, który szuka Boga.

5 Ten otrzyma błogosławieństwo od Pana i miłosierdzie od Boga, swojego Zbawiciela.

6 Taki jest lud tych, którzy Go szukają, którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Refren: Oto lud, który szuka Boga.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład Jakuba Wujka, wydanie 1923. Uwspółcześnienie języka. · Źródło tekstu: Wikiźródła

Historyczna podstawa w domenie publicznej.

Aklamacja przed Ewangelią

Por. Mt 11,25

Ojciec objawia małym dzieciom

Alleluja, alleluja, alleluja.

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, bo tajemnice królestwa objawiłeś małym dzieciom.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Podstawa biblijna i doktrynalna

Własna adaptacja do aklamacji z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Ewangelia

Łk 12,54-59

Rozpoznać obecny czas i pojednać się w drodze

54 Mówił także do tłumów: "Gdy widzicie chmurę wznoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie, że nadchodzi ulewa, i tak się dzieje.

55 A gdy wieje wiatr z południa, mówicie, że będzie skwar, i tak się dzieje.

56 Obłudnicy! Umiecie oceniać wygląd ziemi i nieba, jakże więc nie umiecie oceniać tego czasu?

57 Dlaczego również sami nie rozstrzygacie, co jest słuszne?

58 Gdy bowiem idziesz ze swoim przeciwnikiem do urzędnika, postaraj się w drodze dojść z nim do ugody, żeby nie zaciągnął cię przed sędziego. Wtedy sędzia przekaże cię urzędnikowi sądowemu, a urzędnik sądowy wrzuci cię do więzienia.

59 Mówię ci: na pewno stamtąd nie wyjdziesz, dopóki nie oddasz także ostatniego leptonu."

Podstawa biblijna i doktrynalna

Przekład własny z greki: SBL Greek New Testament, red. Michael W. Holmes (2010). · Grecka podstawa: SBLGNT

Podstawa: © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software. Zmiana: polski przekład. Licencja i wyłączenie gwarancji dotyczą greckiej podstawy. · CC BY 4.0 – warunki podstawy

Rozważanie czytań

Jedność Ducha i droga pojednania

Paweł, więzień w Panu, zachęca do życia godnego otrzymanego powołania. Zaczyna od pokory, łagodności i cierpliwości. Wspólnota potrzebuje tych postaw przy zwykłym spotkaniu, podczas pracy i w rozmowie, która staje się trudna. Możemy dziś zapytać o sposób, w jaki przeżywamy przynależność do Chrystusa. Czy człowiek obok nas znajduje w naszym zachowaniu miejsce na szacunek i uważne wysłuchanie?

Znoszenie siebie nawzajem w miłości dotyczy ludzi, którzy mają także ograniczenia. My również przynosimy je do wspólnoty. Cierpliwość pozwala nam dać komuś czas, nie odpowiadać natychmiast ostrym słowem i uznać własną słabość. Miłość może wymagać uczciwego nazwania zła i podjęcia naprawy. Uczy nas wtedy mówić prawdę tak, aby szukać dobra osoby, a nie przyjemności z jej upokorzenia.

Jedność Ducha jest darem, który mamy zachowywać w więzi pokoju. Katechizm wskazuje jej źródło w Bogu, a widzialne więzy odnosi do jednej wiary, sakramentów i sukcesji apostolskiej. Troska o jedność ma więc głębszy fundament niż zgodność naszych upodobań. W parafii i wspólnocie możemy wnosić różne doświadczenia, równocześnie przyjmując tę samą wiarę i ucząc się służyć otrzymanymi darami.

Powtarzane jedno i jeden porządkują spojrzenie: jedno Ciało, jeden Duch, jedna nadzieja, jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest, jeden Bóg i Ojciec. Nie jesteśmy właścicielami wspólnoty, w której inni mają tylko dopasować się do nas. Przyjmujemy ją od Pana. Warto zobaczyć, czy podziału nie podsyca nasze słowo, pośpieszna ocena albo odmowa współpracy wyłącznie dlatego, że ktoś działa inaczej.

Psalm każe spojrzeć szerzej: ziemia i wszyscy jej mieszkańcy należą do Boga. Potem pyta o wejście na Jego górę i wskazuje niewinne ręce oraz czyste serce. Szukanie oblicza Pana dotyka naszego działania i pragnień. Możemy przynieść Mu sprawę, w której zewnętrzna poprawność rozmija się z intencją. Prośmy o oczyszczenie serca i odwagę uczciwego postępowania tam, gdzie dotąd wybieraliśmy wygodny pozór.

Ewangelia pokazuje ludzi, którzy umieją przewidzieć deszcz i skwar, a nie rozpoznają obecnego czasu. Jezus zwraca się do tłumów i stawia im wymagające pytanie. My także potrafimy zbierać informacje, planować i przewidywać wiele codziennych skutków. Potrzebujemy jednak dopuścić do głosu Jego słowo. Właśnie teraz może ono odsłonić zaniedbanie, wezwać do nawrócenia albo wskazać dobro, którego nie chcemy dłużej odkładać.

Przeciwnicy z przypowieści są jeszcze w drodze. Istnieje możliwość ugody, zanim sprawa dojdzie do sędziego i więzienia. Ostrzeżenie Jezusa nadaje temu czasowi powagę. Pojednanie wymaga czasem przyznania się do winy, oddania należności lub naprawienia krzywdzącej opinii. Katechizm wymienia gesty pojednania i uznanie błędów wśród codziennych form nawrócenia. Możemy zacząć od sprawy, za którą sami odpowiadamy.

Aklamacja przywołuje obraz małych dzieci przyjmujących objawienie Ojca. Taka postawa pozwala przyjąć pouczenie, nawet gdy odsłania ono niewygodną prawdę. Rozum pozostaje potrzebny do rozeznania, a pokora chroni go przed zamknięciem we własnej racji. Możemy poprosić Ducha Świętego o światło, sięgnąć do Ewangelii i posłuchać uczciwej rady, zamiast powtarzać jedynie argumenty, które nas usprawiedliwiają.

Wybierzmy dziś jeden krok służący pokojowi: spokojną rozmowę, naprawienie słowa, dotrzymanie zobowiązania albo powrót do sakramentu pojednania. Powierzmy go Ojcu i podejmijmy z cierpliwością. Nie znamy odpowiedzi drugiego człowieka, ale możemy uczciwie ofiarować własną gotowość do dobra. Należymy do jednego Pana. Z Jego pomocą uczymy się rozpoznawać obecny czas i zachowywać dar jedności w miłości.

Krótka modlitwa

Ojcze, zgromadziłeś nas w jednym Ciele i obdarzyłeś jednym Duchem. Ucz pokory, łagodności i cierpliwej miłości. Oczyść nasze serca, pomóż rozpoznać prawdę o własnym postępowaniu i naprawiać to, co rani wspólnotę. Daj odwagę pojednania oraz wierność otrzymanemu powołaniu, abyśmy zachowywali jedność Ducha w więzi pokoju. Amen.

Podstawa biblijna i doktrynalna: Ef 4,1-6; Łk 12,54-59; KKK 813-815, 1435.